Hoofdtekst
DE DRUSUSBERG.
De Drususberg te Merum kreeg zijn naam door de volksmeening, dat daaronder Drusus zou begraven zijn. Of het een vluchtheuvel, een grafterp of een offerplaats is geweest, ligt in het duister, maar wellicht was deze Drususberg de plaats, waar de laatste afgodendienaars van de Limburgsche gouw offerden. Wie weet of de Heidenen, die te Linne woonden, en die, volgens de sage, in de achtste eeuw het langst weerstand boden aan de predikingen en vermaningen van den H. Wiro en zijn geestelijke gezellen uit het klooster van Sinte-Odiliënberg, hier niet het laatst aan hun valsche goden offerden.
De Drususberg te Merum kreeg zijn naam door de volksmeening, dat daaronder Drusus zou begraven zijn. Of het een vluchtheuvel, een grafterp of een offerplaats is geweest, ligt in het duister, maar wellicht was deze Drususberg de plaats, waar de laatste afgodendienaars van de Limburgsche gouw offerden. Wie weet of de Heidenen, die te Linne woonden, en die, volgens de sage, in de achtste eeuw het langst weerstand boden aan de predikingen en vermaningen van den H. Wiro en zijn geestelijke gezellen uit het klooster van Sinte-Odiliënberg, hier niet het laatst aan hun valsche goden offerden.
Beschrijving
Wellicht was deze Drususberg de plaats, waar de laatste afgodendienaars van de Limburgsche gouw offerden. De heidenen die in Linne woonden, boden in de achtste eeuw het langst weerstand tegen de prediking van de Heilige Wiro uit het klooster van Sinte-Odiliënberg.
Bron
Kemp, Pierre. Limburgs Sagenboek. Gebrs van Aelst. Maastricht, 1925.
Commentaar
1925
Dit verhaal is te vinden in het hoofdstuk 'Van stichtingen en oorsprongen'.
Naam Overig in Tekst
Drususberg 
Drususberg 
Limburgs
Limburgs
Merum
Merum
Heilige Wiro
Heilige Wiro
Linne
Linne
Heidenen
Heidenen
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20