Hoofdtekst
HET AMEUBLEMENT VAN DEN DUIVEL.
In Maastricht woonde een meubelwerker, die geen goeden naam had. Hij was wel een goed vakman, maar hij deed bijna nooit iets aan zijn werk en ging toch altijd uiten ,zoop als een Tempelier". Waar hij aan het geld kwam, begreep niemand, maar hij had het en liet de anderen er naar raden, hoe hij het aanlegde om het te krijgen. Was hij dronken, dan vloekte hij de heele buurt bij elkaar en zeiden de menschen tegen elkaar: , ,Nu hoor eens, hoe die weer bezig is! Dat God dat allemaal zoo toelaat! Dat de grond hem nog niet verzwelgt!"
Op zekeren keer had iemand hem een ameublement besteld en toen die man nu den dag voor de overeengekomen aflevering in de werkplaats van den meubelmaker kwarn, was er aan het ameublement nog niets gedaan."Hoe heb ik het nu?" vroeg de klant, "nog niet er aan begonnen?"
"Ik verzeker u, dat, als ik u het ameublement morgen niet aflever, gij iedereen kunt afraden, nog iets bij mij te laten maken!"
Midden in den nacht, die volgde, werden de buren wakker door een geweldig lawaai in het werkhuis van den meubelmaker. Het scheen of er niet één man, maar twaalf aan het werk waren. Zij konden niets zien, maar zij hoorden toch duidelijk, hoe er één aanhoudend zaagde, terwijl een andere aanhoudend schaafde, een derde aanhoudend beitelde, een vierde aanhoudend hamerde, enz. Zij begrepen nu, wie daar aan het werk was.
Den volgenden dag werd het ameublement kant en klaar op een wagen geladen en afgeleverd. Het bracht den eigenaar evenwel geen zegen. Ziekte en tegenslag in zaken zetten hem achteruit, tot hij door armoede zich genoodzaakt zag, ook het ameublement te verkoopen. Toen hield de ziekte in zijn gezin plotseling op, de zaken begonnen weer goed te gaan en spoedig was hij er weer geheel bovenop.
In Maastricht woonde een meubelwerker, die geen goeden naam had. Hij was wel een goed vakman, maar hij deed bijna nooit iets aan zijn werk en ging toch altijd uiten ,zoop als een Tempelier". Waar hij aan het geld kwam, begreep niemand, maar hij had het en liet de anderen er naar raden, hoe hij het aanlegde om het te krijgen. Was hij dronken, dan vloekte hij de heele buurt bij elkaar en zeiden de menschen tegen elkaar: , ,Nu hoor eens, hoe die weer bezig is! Dat God dat allemaal zoo toelaat! Dat de grond hem nog niet verzwelgt!"
Op zekeren keer had iemand hem een ameublement besteld en toen die man nu den dag voor de overeengekomen aflevering in de werkplaats van den meubelmaker kwarn, was er aan het ameublement nog niets gedaan."Hoe heb ik het nu?" vroeg de klant, "nog niet er aan begonnen?"
"Ik verzeker u, dat, als ik u het ameublement morgen niet aflever, gij iedereen kunt afraden, nog iets bij mij te laten maken!"
Midden in den nacht, die volgde, werden de buren wakker door een geweldig lawaai in het werkhuis van den meubelmaker. Het scheen of er niet één man, maar twaalf aan het werk waren. Zij konden niets zien, maar zij hoorden toch duidelijk, hoe er één aanhoudend zaagde, terwijl een andere aanhoudend schaafde, een derde aanhoudend beitelde, een vierde aanhoudend hamerde, enz. Zij begrepen nu, wie daar aan het werk was.
Den volgenden dag werd het ameublement kant en klaar op een wagen geladen en afgeleverd. Het bracht den eigenaar evenwel geen zegen. Ziekte en tegenslag in zaken zetten hem achteruit, tot hij door armoede zich genoodzaakt zag, ook het ameublement te verkoopen. Toen hield de ziekte in zijn gezin plotseling op, de zaken begonnen weer goed te gaan en spoedig was hij er weer geheel bovenop.
Onderwerp
SINSAG 0881 - Der Teufelsvertrag. Mann schliesst einen Vertrag mit dem Teufel, welcher ihm bei seiner Arbeit Hilfe leistet. 
SINSAG 0881 - Der Teufelsvertrag. Mann schliesst einen Vertrag mit dem Teufel, welcher ihm bei seiner Arbeit Hilfe leistet. 
Beschrijving
Een meubelmaker drinkt veel en werkt nauwelijks. Niemand weet hoe het kan dat hij toch zoveel geld heeft. Op een dag belooft hij een klant dat een meubelstuk, waar hij nog niet aan begonnen is, morgen te zullen afleveren. De buren horen die nacht een geweldig lawaai en zien dat er in de werkplaats van de meubelmaker wel zo'n twaalf mannen bezig zijn met timmeren, zagen en schuren. Ze vermoeden dat het duivelswerk is. Het meubelstuk wordt de volgelde dag bij de klant bezorgd, maar die heeft sindsdien alleen maar ziekte en ongeluk. Op een gegeven moment moet hij uit armoede het meubelstuk verkopen en dan houdt de ellende plotseling op.
Bron
Kemp, Pierre. Limburgs Sagenboek. Gebrs van Aelst. Maastricht, 1925, p. 90-91.
Commentaar
1925
Dit verhaal is te vinden in het hoofdstuk 'Duivelssagen'.
Naam Overig in Tekst
Duivel
Duivel
Tempelier
Tempelier
God
God
Naam Locatie in Tekst
Maastricht
Maastricht
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20