Hoofdtekst
DE MOLENAAR VAN MAASNIEL.
Begin vorige eeuw leefde er te Maasniel een molenaar, die een groot vloeker en een gemeene godslasteraar was en altijd op de Moeder Gods schimpte. De menschen uit het dorp meenden, dat hij zijn ziel aan den duivel had verkocht, want zijn molen kon meer dan die van andere molenaars. Zij hadden de wieken al zien draaien, wanneer er geen wind was, en ook al tegen den wind in, als het fel waaide.
Op zekeren avond riep de molenaar zijn zoon en beval hem: ,Ga naar den molen en maal den zak koren, die is aangekomen!" "Er is toch geen wind!" antwoordde de zoon, ,,en dus ook niet
te malen!" "Ga nu!" gebood de molenaar. "Anders zal ik je laten zien, wat mogelijk is!"
Razend en vIoekend liep hij de trap van den molen op. Nauwelijks was hij bovengekomen, of daar luidde de avondklok en sloeg de molenaar, als door den bliksem getroffen naar beneden,; hij bleef onder aan de trap dood liggen. Men droeg hem het huis binnen, waar men hem op een bed legde.
Den volgenden dag kwam er een reizende student aan het huis en vernam den schielijken dood van den molenaar. De vreemdeling wenschte het lijk wel eens te zien en toen hij er bij kwam, zeide hij: ,,Die man is niet dood, ik zie wel kans on hem weer op de been te helpen. Laat mij maar een poosje met hem alleen, want ik moet, om hem te helpen., kruiden gebruiken, die voor u te sterk zijn." De familie verwijderde zich uit het vertrek en de deur werd gesloten. Eensklaps hoorden zij een hevigen slag. Het huis daverde en de deur vloog open. De verwanten spoedden zich de kamer binnen, maar het lijk en de student waren verdwenen en er lag niets meer dan de leege lijkdoeken, waarvan de een over het kruisbeeld hing, dat aan het hoofdeinde van het bed stond, terwijl de andere met saamgeknoopte einden uitgespreid op den grond lag.
Begin vorige eeuw leefde er te Maasniel een molenaar, die een groot vloeker en een gemeene godslasteraar was en altijd op de Moeder Gods schimpte. De menschen uit het dorp meenden, dat hij zijn ziel aan den duivel had verkocht, want zijn molen kon meer dan die van andere molenaars. Zij hadden de wieken al zien draaien, wanneer er geen wind was, en ook al tegen den wind in, als het fel waaide.
Op zekeren avond riep de molenaar zijn zoon en beval hem: ,Ga naar den molen en maal den zak koren, die is aangekomen!" "Er is toch geen wind!" antwoordde de zoon, ,,en dus ook niet
te malen!" "Ga nu!" gebood de molenaar. "Anders zal ik je laten zien, wat mogelijk is!"
Razend en vIoekend liep hij de trap van den molen op. Nauwelijks was hij bovengekomen, of daar luidde de avondklok en sloeg de molenaar, als door den bliksem getroffen naar beneden,; hij bleef onder aan de trap dood liggen. Men droeg hem het huis binnen, waar men hem op een bed legde.
Den volgenden dag kwam er een reizende student aan het huis en vernam den schielijken dood van den molenaar. De vreemdeling wenschte het lijk wel eens te zien en toen hij er bij kwam, zeide hij: ,,Die man is niet dood, ik zie wel kans on hem weer op de been te helpen. Laat mij maar een poosje met hem alleen, want ik moet, om hem te helpen., kruiden gebruiken, die voor u te sterk zijn." De familie verwijderde zich uit het vertrek en de deur werd gesloten. Eensklaps hoorden zij een hevigen slag. Het huis daverde en de deur vloog open. De verwanten spoedden zich de kamer binnen, maar het lijk en de student waren verdwenen en er lag niets meer dan de leege lijkdoeken, waarvan de een over het kruisbeeld hing, dat aan het hoofdeinde van het bed stond, terwijl de andere met saamgeknoopte einden uitgespreid op den grond lag.
Onderwerp
SINSAG 0918 - Teufel führt Sünder mit. 
SINSAG 0918 - Teufel führt Sünder mit. 
Beschrijving
Van een molenaar die altijd vloekt en tiert, wordt gezegd dat hij zijn ziel aan de duivel heeft verkocht, omdat zijn molenwieken altijd draaien, ook zonder wind. Of in de omgekeerde richting, bij tegenwind. Op een dag wordt de molenaar dood gevonden onderaan de trap. Een rondreizende student komt bij het huis en hoort ervan. Hij wil het lijk zien en zegt dan de man niet dood is. Met kruiden kan hij hem weer uit de dood opwekken. De familie moet zich tijdens de behandeling uit het vertrek verwijderen. Dan horen de verwanten een hevigen slag. Als zij gaan kijken, zijn het lijk en de student verdwenen en er ligt niets meer dan de lege lijkdoeken, waarvan de een over het kruisbeeld hangt, dat aan het hoofdeinde van het bed staat, terwijl de andere met samengeknoopte einden uitgespreid op de grond ligt.
Bron
Kemp, Pierre. Limburgs Sagenboek. Gebrs van Aelst. Maastricht, 1925.
Commentaar
1925
Dit verhaal is te vinden in het hoofdstuk 'Duivelssagen'.
Teufel führt Sünder mit
Naam Overig in Tekst
Moeder Gods
Moeder Gods
Naam Locatie in Tekst
Maasniel
Maasniel
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20