Hoofdtekst
De tol van de Kollenberg
Te Overhoven bij Sittard leefde lange jaren geleden een goddeloze smid, die 's zondags, om de gelovigen te ergeren, onder de Hoogmis met een hamer op zijn aambeeld beukte en daarbij vloekte of godslasteringen uitbraakte. Toen dat lang genoeg geduurd had, kwam daar een einde aan. Na zijn dood kreeg hij zijn verdiende straf. De duivel liet zijn ziel geen rust en zijn geest keerde terug op aarde. Elke nacht werd er een vurige hand afgedrukt op het aambeeld.
Zijn familie, voor wie die verschijningen zeer pijnlijk waren, ging daarom naar iemand die verstand van zulke zaken had en vroeg om raad. Deze zeide hun, dat de geest kon worden bezworen door in een bepaalde nacht, alle zeven jaar op de Kollenberg aan het Duustergetske, een paar ijzeren schoenen neer te zetten. Die raad werd trouw opgevolgd en de geest liet het aambeeld lange tijd met rust.
Later toonde hij zich niet meer tevreden met een paar schoenen. Hij wilde meer hebben. De familie ging daarom naar een brave pastoor. Zij vroeg hem, wat zij doen moesten, om van de geest af te komen.
'Daar moet gij niet aan geloven,' zei de pastoor. 'Ik zal wel zorgen dat hij u niet meer hindert. Bid maar eens goed.'
Toen ging de pastoor in de nacht dat de tol weer betaald moest worden, naar de Kollenberg. Aan het Duustergetske bleef hij zitten tot de geest kwam, en nu verbande hij hem voor altijd naar het Wehrerveen. Daar zit hij nu nog. Hij zit er zo vast dat hij er niet meer uit kan en zodoende is hij in Overhoven nooit meer gezien.
Te Overhoven bij Sittard leefde lange jaren geleden een goddeloze smid, die 's zondags, om de gelovigen te ergeren, onder de Hoogmis met een hamer op zijn aambeeld beukte en daarbij vloekte of godslasteringen uitbraakte. Toen dat lang genoeg geduurd had, kwam daar een einde aan. Na zijn dood kreeg hij zijn verdiende straf. De duivel liet zijn ziel geen rust en zijn geest keerde terug op aarde. Elke nacht werd er een vurige hand afgedrukt op het aambeeld.
Zijn familie, voor wie die verschijningen zeer pijnlijk waren, ging daarom naar iemand die verstand van zulke zaken had en vroeg om raad. Deze zeide hun, dat de geest kon worden bezworen door in een bepaalde nacht, alle zeven jaar op de Kollenberg aan het Duustergetske, een paar ijzeren schoenen neer te zetten. Die raad werd trouw opgevolgd en de geest liet het aambeeld lange tijd met rust.
Later toonde hij zich niet meer tevreden met een paar schoenen. Hij wilde meer hebben. De familie ging daarom naar een brave pastoor. Zij vroeg hem, wat zij doen moesten, om van de geest af te komen.
'Daar moet gij niet aan geloven,' zei de pastoor. 'Ik zal wel zorgen dat hij u niet meer hindert. Bid maar eens goed.'
Toen ging de pastoor in de nacht dat de tol weer betaald moest worden, naar de Kollenberg. Aan het Duustergetske bleef hij zitten tot de geest kwam, en nu verbande hij hem voor altijd naar het Wehrerveen. Daar zit hij nu nog. Hij zit er zo vast dat hij er niet meer uit kan en zodoende is hij in Overhoven nooit meer gezien.
Onderwerp
SINSAG 0410 - Der gebannte Geist.
SINSAG 0410 - Der gebannte Geist.
Beschrijving
Een vloekende, ongelovige smid is veroordeeld na zijn dood rond te dwalen. Voor zijn familie is zijn verschijning erg pijnlijk. Een pastoor zorgt ervoor dat hij naar het Wehrerveen wordt verbannen en nooit meer in Overhoven wordt gezien.
Bron
Kemp, Pierre. Limburgs Sagenboek. Gebrs van Aelst. Maastricht, 1925.
Herdruk: ca. 1970
Herdruk: ca. 1970
Commentaar
1925 (Herdruk ca. 1970)
Dit verhaal is te vinden in het hoofdstuk 'Van spoken'.
Der gebannte Geist.
Naam Overig in Tekst
Kollenberg
Kollenberg
Overhoven
Overhoven
Hoogmis
Hoogmis
Duivel
Duivel
Duustergetske
Duustergetske
Wehrerveen
Wehrerveen
Naam Locatie in Tekst
Sittard
Sittard
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20