Hoofdtekst
De ongeldige mis
Een jongen uit Maastricht was door zijn arme moeder uitgezonden om te bedelen in de naburige dorpen. Het was een koude dag geweest en er had een ijzige wind geblazen, toen hij langs een dorpskerk kwam waarvan de deur op een kier stond. Om zich wat te verwarmen sloop hij de kerk binnen. Hoe het kwam kon hij later niet meer verklaren, maar afgemat van de honger en slaperig van het lopen in de wind, was hij in slaap gevallen in een hoekje van de kerk. De koster bemerkte hem niet in het donker en sloot de kerk als gewoonlijk.
Het werd helemaal avond en nacht en de jongen sliep maar door. Tot hij plotseling werd gewekt door het vele licht, waarvan de kerk straalde. Hij opende de ogen en zag van uit zijn schuilhoek, dat er een priester uit de sacristie kwam, naar het altaar ging, zich daar omkeerde en tot driemaal toe achter elkaar riep: 'Komt er dan niemand om nu de mis te dienen!'
De jongen beefde als een blad op een boom, doch de vermoeidheid deed hem weer inslapen. Hij sliep nog, toen hij 's morgens door de koster werd gevonden.
De koster bracht de jongen bij de pastoor en de jongen vertelde deze wat hij die nacht had gezien.
Toen de pastoor alles aandachtig had aangehoord, raadde hij de jongen aan, de volgende nacht weer in de kerk te gaan en aan het verlangen van de priester te voldoen. De jongen had daar niet veel lust toe. Hij kende niets van het misdienen en hij was de eerste nacht al te zeer geschrokken.
De pastoor drong echter aan en stelde hem nog een beloning in het vooruitzicht. Hij gaf hem op schrift wat hij moest antwoorden en leerde hem, hoe hij het misboek moest omdragen en hoe hij uit de ampullen moest schenken. De jongen beloofde dan eindelijk te gaan. 's Nachts was hij weer in de kerk en om twaalf uur begonnen al de kaarsen op het altaar eensklaps te branden. De deur van de sacristie ging open, de priester kwam weer de kerk binnen, schreed naar het altaar, keerde zich naar de deur en riep ook deze keer driemaal: 'Komt er dan niemand om mij de mis te dienen!'
De jongen vermande zich, trad van achter een pilaar te voorschijn en antwoordde: 'Als er dan niemand is om u de mis te dienen, zal ik het doen.' En zo goed hij kon, diende hij de mis.
Nadat de priester de mis had geëindigd, keerde hij zich tot de jongen en bedankte hem, dat hij hem had verlost. Hij had met opzet een kleinigheid vergeten in de mis en kon daarom de eeuwige rust niet vinden, voor hij die fout had hersteld. Hij voegde er nog aan toe:
'De eerste pater die je tegenkomt, daar moet je goed op letten. Onthoud welk kleed hij draagt en van welke orde hij is. Dan ga je naar de overste van het klooster van die orde te Maastricht. Die overste zal je aannemen, dan kun je voor priester studeren. In dat en dat jaar, op die en die dag, wordt je geprofest en dan en dan priester gewijd. In dat jaar wordt je pastoor en na verloop van zoveel jaren eindigen, word je bisschop.'
Toen verdween de geest, De kaarsen doofden vanzelf uit en de jongen stond in het donker.
's Morgens vertelde hij de pastoor alles. Deze raadde hem aan, de wens van de priester op te volgen; hij zou hem helpen, zoveel hij kon. Op de dag af is al het voorspelde uitgekomen en werd de arme zwerversjongen bisschop.
Een jongen uit Maastricht was door zijn arme moeder uitgezonden om te bedelen in de naburige dorpen. Het was een koude dag geweest en er had een ijzige wind geblazen, toen hij langs een dorpskerk kwam waarvan de deur op een kier stond. Om zich wat te verwarmen sloop hij de kerk binnen. Hoe het kwam kon hij later niet meer verklaren, maar afgemat van de honger en slaperig van het lopen in de wind, was hij in slaap gevallen in een hoekje van de kerk. De koster bemerkte hem niet in het donker en sloot de kerk als gewoonlijk.
Het werd helemaal avond en nacht en de jongen sliep maar door. Tot hij plotseling werd gewekt door het vele licht, waarvan de kerk straalde. Hij opende de ogen en zag van uit zijn schuilhoek, dat er een priester uit de sacristie kwam, naar het altaar ging, zich daar omkeerde en tot driemaal toe achter elkaar riep: 'Komt er dan niemand om nu de mis te dienen!'
De jongen beefde als een blad op een boom, doch de vermoeidheid deed hem weer inslapen. Hij sliep nog, toen hij 's morgens door de koster werd gevonden.
De koster bracht de jongen bij de pastoor en de jongen vertelde deze wat hij die nacht had gezien.
Toen de pastoor alles aandachtig had aangehoord, raadde hij de jongen aan, de volgende nacht weer in de kerk te gaan en aan het verlangen van de priester te voldoen. De jongen had daar niet veel lust toe. Hij kende niets van het misdienen en hij was de eerste nacht al te zeer geschrokken.
De pastoor drong echter aan en stelde hem nog een beloning in het vooruitzicht. Hij gaf hem op schrift wat hij moest antwoorden en leerde hem, hoe hij het misboek moest omdragen en hoe hij uit de ampullen moest schenken. De jongen beloofde dan eindelijk te gaan. 's Nachts was hij weer in de kerk en om twaalf uur begonnen al de kaarsen op het altaar eensklaps te branden. De deur van de sacristie ging open, de priester kwam weer de kerk binnen, schreed naar het altaar, keerde zich naar de deur en riep ook deze keer driemaal: 'Komt er dan niemand om mij de mis te dienen!'
De jongen vermande zich, trad van achter een pilaar te voorschijn en antwoordde: 'Als er dan niemand is om u de mis te dienen, zal ik het doen.' En zo goed hij kon, diende hij de mis.
Nadat de priester de mis had geëindigd, keerde hij zich tot de jongen en bedankte hem, dat hij hem had verlost. Hij had met opzet een kleinigheid vergeten in de mis en kon daarom de eeuwige rust niet vinden, voor hij die fout had hersteld. Hij voegde er nog aan toe:
'De eerste pater die je tegenkomt, daar moet je goed op letten. Onthoud welk kleed hij draagt en van welke orde hij is. Dan ga je naar de overste van het klooster van die orde te Maastricht. Die overste zal je aannemen, dan kun je voor priester studeren. In dat en dat jaar, op die en die dag, wordt je geprofest en dan en dan priester gewijd. In dat jaar wordt je pastoor en na verloop van zoveel jaren eindigen, word je bisschop.'
Toen verdween de geest, De kaarsen doofden vanzelf uit en de jongen stond in het donker.
's Morgens vertelde hij de pastoor alles. Deze raadde hem aan, de wens van de priester op te volgen; hij zou hem helpen, zoveel hij kon. Op de dag af is al het voorspelde uitgekomen en werd de arme zwerversjongen bisschop.
Onderwerp
SINSAG 0402 - Die versäumte Wallfahrt (Messe, Gabe) 
SINSAG 0402 - Die versäumte Wallfahrt (Messe, Gabe) 
Beschrijving
Een arme jongen die door zijn moeder uit bedelen wordt gestuurd, overnacht op een keer in een kerk. Daar ziet hij 's nachts een priester verschijnen, wanhopig uitroepend: 'Komt er dan nu niemand om nu de mis te dienen?'
De jongen vertelt de volgende ochtende koster wat hij heeft gezien. De koster geeft de jongen opdracht om de mis te dienen en legt hem uit hoe dat moet. De jongen doet het en de priesterverschijning komt op hem af en vertelt dat hij ooit een deel van de mis verzuimd heeft tijdens zijn leven. De jongen heeft het hersteld. De priester zegt ervoor te zullen zorgen dat de jongen voor priester kan studeren. Dat gebeurt en de arme jongen schopt het tot bisschop.
De jongen vertelt de volgende ochtende koster wat hij heeft gezien. De koster geeft de jongen opdracht om de mis te dienen en legt hem uit hoe dat moet. De jongen doet het en de priesterverschijning komt op hem af en vertelt dat hij ooit een deel van de mis verzuimd heeft tijdens zijn leven. De jongen heeft het hersteld. De priester zegt ervoor te zullen zorgen dat de jongen voor priester kan studeren. Dat gebeurt en de arme jongen schopt het tot bisschop.
Bron
Kemp, Pierre. Limburgs Sagenboek. Gebrs van Aelst. Maastricht, 1925.
Herdruk: ca. 1970
Herdruk: ca. 1970
Commentaar
1925 (Herdruk ca. 1970)
Dit verhaal is te vinden in het hoofdstuk 'Van verzuimde bedevaarten en ongeldige missen'.
Die versäumte Wallfahrt (Messe, Gabe)
Naam Locatie in Tekst
Maastricht
Maastricht
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20