Hoofdtekst
Tijdens mijn jeugd woonde er bij mij in de straat ene Mevrouw van Vlonderen, een dame van middelbare leeftijd, die het zichtbaar dagelijks wat tobberig te moede was. Geen wonder eigenlijk, want doordat zij reeds sinds jaar & dag weduwe was, stond zij er helemaal in haar uppie voor om het dagelijks brood te verdienen. Volgens onze naaste buren bekleedde zij een heel voornaam klinkende betrekking als: 'Juffrouw van de Retirade' in een zeer gerenommeerd warenhuis hier te Dordrecht.
Zeer geïmponeerd hierdoor, vroeg ik aan mijn oudere broer wat nou precies 'een Juffrouw van de Retirade' betekende. Mijn broer kreeg van mijn zo argeloze vraag bijna een lachstuip en schaterde: 'dat is gewoon een pleejuffrouw bij Kofa-Linders aan het Bagijnhof!' 'Dat mens doet niks anders dan wc-brillen poetsen, remsporen wegborstelen en over de pot gedropen druppels opdweilen.' 'Zij wordt daarvoor betaald door haar in hoge nood vertoevende cliëntéle, die na van haar plee's gebruikt gemaakt te hebben, haar met stuivers en dubbeltjes betalen.' 'Dus runt zij geen vetpot, maar wél een stinkpot!' Tja, daar zat ik als jong sociaal voelend knaapje toch wel mee. Mede veroorzaakt, doordat zeer brutale buurjongens haar vaak spottend nariepen: 'Mevrouw van Vlonderen, wat ziet u poep, moet u soms witten?'
Attenooie, wat vond ik dát gemeen. Vooral toen ik vernam, dat zij bij de dokter liep wegens zware hoofdpijnklachten. Haar arts vond asperine vanwege maagopboeringen niet geschikt voor haar, en schreef haar toen verandering van lucht voor. Goeie raad was duur, want zij kon van die miezerige stuivers en dubbeltjes op haar mansschoteltje natuurlijk niét een weekje naar de Veluwe om wat op te knappen. Daardoor kwam de directie van het warenhuis met 'het ei van Columbus' op de proppen, en werd zij overgeplaatst van de dames naar de herenafdeling. En waratje... geloof 't óf in 't geheel niet: die wat bleekscheterige Mevouw van Vlonderen knapte toen zienderogen op(...).
Zeer geïmponeerd hierdoor, vroeg ik aan mijn oudere broer wat nou precies 'een Juffrouw van de Retirade' betekende. Mijn broer kreeg van mijn zo argeloze vraag bijna een lachstuip en schaterde: 'dat is gewoon een pleejuffrouw bij Kofa-Linders aan het Bagijnhof!' 'Dat mens doet niks anders dan wc-brillen poetsen, remsporen wegborstelen en over de pot gedropen druppels opdweilen.' 'Zij wordt daarvoor betaald door haar in hoge nood vertoevende cliëntéle, die na van haar plee's gebruikt gemaakt te hebben, haar met stuivers en dubbeltjes betalen.' 'Dus runt zij geen vetpot, maar wél een stinkpot!' Tja, daar zat ik als jong sociaal voelend knaapje toch wel mee. Mede veroorzaakt, doordat zeer brutale buurjongens haar vaak spottend nariepen: 'Mevrouw van Vlonderen, wat ziet u poep, moet u soms witten?'
Attenooie, wat vond ik dát gemeen. Vooral toen ik vernam, dat zij bij de dokter liep wegens zware hoofdpijnklachten. Haar arts vond asperine vanwege maagopboeringen niet geschikt voor haar, en schreef haar toen verandering van lucht voor. Goeie raad was duur, want zij kon van die miezerige stuivers en dubbeltjes op haar mansschoteltje natuurlijk niét een weekje naar de Veluwe om wat op te knappen. Daardoor kwam de directie van het warenhuis met 'het ei van Columbus' op de proppen, en werd zij overgeplaatst van de dames naar de herenafdeling. En waratje... geloof 't óf in 't geheel niet: die wat bleekscheterige Mevouw van Vlonderen knapte toen zienderogen op(...).
Beschrijving
Mevrouw van Vlonderen was 'Juffrouw van de Retirade'. Toen het wat minder met de gezondheid ging, werd zij overgeplaatst van de vrouwen- naar de mannenafdeling. Wonderbaarlijk genoeg knapte zij op.
Bron
Ontvangen per e-mail vanuit Dordrecht.
Commentaar
14 maart 2007
RK: Ruben Koman; BK: Bob Kattemölle
Naam Overig in Tekst
Vlonderen 
Vlonderen 
Kofa-Linders. Linders
Kofa-Linders. Linders
Lindershuis
Lindershuis
Bagijnhof
Bagijnhof
Naam Locatie in Tekst
Columbus
Columbus
Veluwe
Veluwe
Dordrecht
Dordrecht
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20