Hoofdtekst
Hekserij.
Eerst zel ’k vertellen, wat ik van andern heurd heb. Aan de woarhaid huiven ie nait te twiefeln. Mien groot moe vertelde over zuk zulf:
“Ik was ’n wicht van 19 joar. ’t Was in de winter en d’r lag ies op daip. Op ’n middag komen mien kameroadskes en vroagen, of ik mit wil te scheuveln.
Mor ik har gain zin, ’t was net of ’n stem mie zee, dat ik in huus blieven mos. Wichter gungen toun mor vot.
Even loater kwam d’r old mens aan.
Zai kwam in huus en vruig: “Hé, bist nait hen te scheuveln?”
“Nee,’k heb gain zin vanmiddag.”
“Och kind, goa den even mit mie, ik bin ook allain in huus en bist ’r ’n haile zet nait west.”
’k Har nait veul oarighaid d’r aan, mor ’t ol mèns wol ’t geern hebben.
Bie ’t olske kreeg ’k ’n kopke thee, en wat koekjes. Mor ’t duurde moar even, toun wör ’k misselk. Net zo beroerd as ’n kadde. Ik zee den ook, dat ik weer noar huus gung. Doar bin ’k doadelk op bèrre goan. ’t Wör aal slimmer, zodat mien olders zeeden: “Dokter mout d’r moar heer.” Dei wör dus roupen en toun zee ’e: “Wat het dat kind toch had en woar is ze west?
Zai is behekst. En nou mout de hekse d’r zulf heer, anders gait ’t kind d’r aan.”
Moar ’t oal wief was inmiddels al komen. Zai luip om ’t huus tou, want ze wos al netuurlijk, dat ’t mis gong. Mien ol Voader ruip ’t mens in huus, zoi bestreek mie en toun mos ’k overgeven. Wat d’r aal nait uut kwam, vreselk. Moar ’n zetje loater was ’k weer hailemoal beter.”
Zo vertelde mien grootmoe. ’t Ol mens het t’r nait om logen. Kiek, zulke olle hekskes mouten dat doun, dat zit in heur.
Eerst zel ’k vertellen, wat ik van andern heurd heb. Aan de woarhaid huiven ie nait te twiefeln. Mien groot moe vertelde over zuk zulf:
“Ik was ’n wicht van 19 joar. ’t Was in de winter en d’r lag ies op daip. Op ’n middag komen mien kameroadskes en vroagen, of ik mit wil te scheuveln.
Mor ik har gain zin, ’t was net of ’n stem mie zee, dat ik in huus blieven mos. Wichter gungen toun mor vot.
Even loater kwam d’r old mens aan.
Zai kwam in huus en vruig: “Hé, bist nait hen te scheuveln?”
“Nee,’k heb gain zin vanmiddag.”
“Och kind, goa den even mit mie, ik bin ook allain in huus en bist ’r ’n haile zet nait west.”
’k Har nait veul oarighaid d’r aan, mor ’t ol mèns wol ’t geern hebben.
Bie ’t olske kreeg ’k ’n kopke thee, en wat koekjes. Mor ’t duurde moar even, toun wör ’k misselk. Net zo beroerd as ’n kadde. Ik zee den ook, dat ik weer noar huus gung. Doar bin ’k doadelk op bèrre goan. ’t Wör aal slimmer, zodat mien olders zeeden: “Dokter mout d’r moar heer.” Dei wör dus roupen en toun zee ’e: “Wat het dat kind toch had en woar is ze west?
Zai is behekst. En nou mout de hekse d’r zulf heer, anders gait ’t kind d’r aan.”
Moar ’t oal wief was inmiddels al komen. Zai luip om ’t huus tou, want ze wos al netuurlijk, dat ’t mis gong. Mien ol Voader ruip ’t mens in huus, zoi bestreek mie en toun mos ’k overgeven. Wat d’r aal nait uut kwam, vreselk. Moar ’n zetje loater was ’k weer hailemoal beter.”
Zo vertelde mien grootmoe. ’t Ol mens het t’r nait om logen. Kiek, zulke olle hekskes mouten dat doun, dat zit in heur.
Onderwerp
TM 3101 - Heks maakt kind (mens, dier) ziek 
TM 3101 - Heks maakt kind (mens, dier) ziek 
Beschrijving
Meisje dat misselijk is geworden van thee en koekjes van oude vrouw, is volgens de dokter behekst. Om haar te genezen moet de heks komen, maar die loopt al bij het huis. Nadat de heks het meisje heeft bestreken moet ze overgeven en geneest.
Bron
Collectie Wever, verslag 43, verhaal 1 (Archief Meertens Instituut)
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21