Hoofdtekst
Weer in Utrecht aangekomen, besloot Willebrord tot Radboud te gaan, den grooten vijand der christenen, die hof hield in het blinkend Stavoren. In dien tijd was de kleine landstad zoo machtig, dat de stoepen voor de deuren van louter goud en de klinken van zilver waren, ja, dat de kinderen op straat met gouden bikkels speelden, zoo zegt de sage, ....maar dit was lang, voordat de rijke weduwe haar graan deed uitwerpen in de haven en het Vrouwenzand oprees uit de zee....
Radboud, anders een hard en onverbiddelijk man, ontving den bisschop niet onvriendelijk, wijl hij zijn moed bewonderde, maar zijn woorden achtte hij niet. Daarom ging Willebrord vandaar, en zeilde noordwaarts langs de kust tot in Denemarken om daar het Woord te verkondigen. Ook hier bij koning Hunger, die harder dan het hardste gesteente was en wreeder dan eenig dier, zooals Alcwyn schrijft -genoot hij wonder boven wonder gastvrijheid, maar zijn overredingskracht baatte niet.
Koning Hunger noch zijn edelen wilden het heidendom verzaken. Wel gelukte het de heilige dertig lijfeigenen vrij te koopen. Daarna zeilde hij met bedroefd hart verder, want meer volk konden zijn scheepjes niet bevatten.
Radboud, anders een hard en onverbiddelijk man, ontving den bisschop niet onvriendelijk, wijl hij zijn moed bewonderde, maar zijn woorden achtte hij niet. Daarom ging Willebrord vandaar, en zeilde noordwaarts langs de kust tot in Denemarken om daar het Woord te verkondigen. Ook hier bij koning Hunger, die harder dan het hardste gesteente was en wreeder dan eenig dier, zooals Alcwyn schrijft -genoot hij wonder boven wonder gastvrijheid, maar zijn overredingskracht baatte niet.
Koning Hunger noch zijn edelen wilden het heidendom verzaken. Wel gelukte het de heilige dertig lijfeigenen vrij te koopen. Daarna zeilde hij met bedroefd hart verder, want meer volk konden zijn scheepjes niet bevatten.
Beschrijving
Willebrord probeert koning Radboud en koning Hunger te kerstenen, maar ondanks het feit dat ze hem gastvrij ontvangen, willen ze niet bekeren.
Bron
Utrechtsch Sagenboek/ J. R. W. Sinninghe. - Zutphen: W.J. Thieme & Cie (1938), p. 88
Commentaar
1938
Valt onder hoofdstuk en titel(s): Legenden. 2. Heiligenlegenden. a. Utrechts Bisschoppen.
Bronnen: Behalve de geijkte Willebrordus literatuur: Alcuinus' leven van den heilige in proza; abt Thiofridus levensfragmenten en het standaardwerk van Kronenburg, werden vele sagenboeken uit Nederland en Luxemburg voor deze legendencyclus benut. (N.Gredt, Sagenschatz der Luxemburger Landes, Luxemburg 1885, S. 20, 27, 451, 501. Ed. de la Fontaine, Luxemburger Sagen und Legenden, Luxemburg 1882, s. 104, 149-150, 154. Sinninghe, Overijsselsch Sagenboek, 142-143, 223-224. Id., Limburgsch S., blz. 171-172, e.a.).
Bronnen: Behalve de geijkte Willebrordus literatuur: Alcuinus' leven van den heilige in proza; abt Thiofridus levensfragmenten en het standaardwerk van Kronenburg, werden vele sagenboeken uit Nederland en Luxemburg voor deze legendencyclus benut. (N.Gredt, Sagenschatz der Luxemburger Landes, Luxemburg 1885, S. 20, 27, 451, 501. Ed. de la Fontaine, Luxemburger Sagen und Legenden, Luxemburg 1882, s. 104, 149-150, 154. Sinninghe, Overijsselsch Sagenboek, 142-143, 223-224. Id., Limburgsch S., blz. 171-172, e.a.).
Naam Overig in Tekst
Radboud   
Vrouwenzand   
Hunger   
Alcwyn   
Naam Locatie in Tekst
Utrecht   
Willebrord   
Stavoren   
Denemarken   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20
