Hoofdtekst
[...]
(54.25)
RK Hoe werden ze [de Anansi-verhalen] misschien verteld?
CAT Kijk, ze werden vaak verteld op begrafenissen.
RK Oké.
CAT Een begrafenis heet een Dede Oso [fonetische schrijfwijze]. Een dodehuis eigenlijk. En als je een begrafenis had, dan was er altijd lekker eten, dan had je altijd een grote pan met kakao, chokolademelk, en dan ging men verhalen vertellen en liederen zingen. En er werden ook mensen ingehuurd om te komen vertellen. Speciale verhalenvertellers. Want de sfeer was altijd prettig als je verhalen vertelde. Dus deze verhalen van Anansi waren bij voorkeur verhalen die je vertelt als je eh... een...een sterfhuis heet het dan had.
RK Maar er was zo, u was heel verdrietig, maar u kon toch ook een beetje lachen?
CAT Je was verdrietig maar je lachte, want tussen die verhalen door vertel je ook anekdotes van de overledene.
RK Oké.
CAT En meestal zei iemand: 'Oh ja, Anansi was slim maar die man was ook altijd slim want hij had bijvoorbeeld dat of dat gedaan'. En dan kwam er altijd een leuk verhaal en dan kon je heel erg lachen.
RK Oké.
CAT En op... eh hoe heet het, op begrafenissen wordt veel gelachen. Want je moet herinneren de..de leuke dingen die je weet van de overledene. Je mag niet alleen droevige dingen denken. Je moet juist... eh de leuke dingen je herinneren.
RK Ja.
FI En wordt het nog steeds zo gedaan?
CAT Ja ja, als je naar een begrafenis gaat is het nog steeds...
RK Ook hier in Nederland? (56.28)
CAT Ja. En die kakao is ook nog steeds.
RK Maar een dodehuis, die hebben we hier toch niet echt meer. Op een begraafplaats. Een dodehuis.
CAT Nee, een dodehuis wil, wil niet zeggen een...'n..'n gebouw, het bete... Het sterfhuis wil zeggen het geheel van de begrafenis.
RK Oh, die manier. Alles eromheen.
CAT Alles eromheen.
RK Ok.
CAT En dan word je mooi aangekleed, de overledene, iedereen komt om je heen waken. Juist bij die waken vertelde je verhalen en zo.
RK Gaat het ook over geesten?
CAT Ook wel. Maar het zijn vaak juist de anekdotes van de overledene.
[...]
(54.25)
RK Hoe werden ze [de Anansi-verhalen] misschien verteld?
CAT Kijk, ze werden vaak verteld op begrafenissen.
RK Oké.
CAT Een begrafenis heet een Dede Oso [fonetische schrijfwijze]. Een dodehuis eigenlijk. En als je een begrafenis had, dan was er altijd lekker eten, dan had je altijd een grote pan met kakao, chokolademelk, en dan ging men verhalen vertellen en liederen zingen. En er werden ook mensen ingehuurd om te komen vertellen. Speciale verhalenvertellers. Want de sfeer was altijd prettig als je verhalen vertelde. Dus deze verhalen van Anansi waren bij voorkeur verhalen die je vertelt als je eh... een...een sterfhuis heet het dan had.
RK Maar er was zo, u was heel verdrietig, maar u kon toch ook een beetje lachen?
CAT Je was verdrietig maar je lachte, want tussen die verhalen door vertel je ook anekdotes van de overledene.
RK Oké.
CAT En meestal zei iemand: 'Oh ja, Anansi was slim maar die man was ook altijd slim want hij had bijvoorbeeld dat of dat gedaan'. En dan kwam er altijd een leuk verhaal en dan kon je heel erg lachen.
RK Oké.
CAT En op... eh hoe heet het, op begrafenissen wordt veel gelachen. Want je moet herinneren de..de leuke dingen die je weet van de overledene. Je mag niet alleen droevige dingen denken. Je moet juist... eh de leuke dingen je herinneren.
RK Ja.
FI En wordt het nog steeds zo gedaan?
CAT Ja ja, als je naar een begrafenis gaat is het nog steeds...
RK Ook hier in Nederland? (56.28)
CAT Ja. En die kakao is ook nog steeds.
RK Maar een dodehuis, die hebben we hier toch niet echt meer. Op een begraafplaats. Een dodehuis.
CAT Nee, een dodehuis wil, wil niet zeggen een...'n..'n gebouw, het bete... Het sterfhuis wil zeggen het geheel van de begrafenis.
RK Oh, die manier. Alles eromheen.
CAT Alles eromheen.
RK Ok.
CAT En dan word je mooi aangekleed, de overledene, iedereen komt om je heen waken. Juist bij die waken vertelde je verhalen en zo.
RK Gaat het ook over geesten?
CAT Ook wel. Maar het zijn vaak juist de anekdotes van de overledene.
[...]
Beschrijving
De vertelster vertelt waar de Anansi-verhalen verteld worden. Vooral bij het waken van een dode, op begrafenissen worden er liederen gezongen en Anansi-verhalen verteld, samen met anekdotes van de overledene.
Bron
Letterlijk afschrift van een mp3-opname.
Commentaar
25 juni 2008
CAT: Carry-Ann Tjong-Ayong; RK: Ruben Koman; FI: Flora Illes. Het verhaal is een gedeelte van een interview.
Naam Overig in Tekst
Anansi 
Anansi 
Dede Oso
Dede Oso
Naam Locatie in Tekst
Nederland
Nederland
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21