SINBRABSAG346 - Doortje en Mieke

No. 346. Daar was eens een man en een vrouw en die hadden twee kinderen, het eene heette Doortje en 't andere Mieke. De vader had ze allebei lief, heel lief; maar de moeder hield het meest van Mieke, en Doortje mocht ze niet lijden. Op een keer was vader eens een paar dagen ergens naar toe. En toen riep de moeder allebei de meisjes binnen, die achter 't huis in den tuin aan 't spelen waren. Zij gaf aan ieder een emmertje om water te putten en zeide: "die den emmer het volste heeft, krijgt van mij een lekkere boterham." Maar zij gaf Doortje een emmer waarin een groot gat was. Toen de meisjes thuis kwamen van den put kreeg Mieke een lekkere boterham met suiker en Doortje kreeg een stuk droog brood, want haar emmertje was nog niet half vol - maar dat was toch haar schuld niet -. Later op den dag zei de moeder tegen de twee meisjes: "Gaat naar 't bosch, hout sprokkelen. Die het meeste hout thuisbrengt krijgt weer een lekkere boterham". De moeder gaf nu aan Mieke een lang touw en Doortje kreeg een klein stuk gammel touw. Toen ze beiden thuis kwamen uit het bosch had Mieke alweer een lekkere boterham verdiend en Doortje werd alweer met een stuk droog brood afgescheept. 's Anderendaags zei de moeder tot Doortje: "wil ik uw haartje eens kammen?" En toen lei het leelijke wijf Doortje met het hoofd op eenen post en kapte haar met het "slichtmes" het hoofd af.
Tegen den middag zou vader thuis komen. De moeder had soep gekookt van Doortje's lichaam en Mieke ging vader een eindweegs tegen, net als ze altijd mèt Doortje deed. Vader vroeg dadelijk waar doortje was, maar Mieke zei niets. De vader vroeg nog al eens en toen zeide Mieke: "Ik durf 't niet zeggen." "Zeg 't maar," vroeg de Vader alweer. "Ik durf niet", zei Mieke. Eindelijk kwam de vader met Mieke thuis en toen gingen ze allemaal aan tafel om te eten. Moeder en Mieke lustten geen soep, maar vader - ja, die wist van niets af - die at ze met smaak. Toen de vader gegeten had, vroeg hij alweer waar Doortje toch naar toe was. Moeder en ook Mieke zeiden niets, maar boven in den schoorsteen daar hoorden ze een fijn stemmetje, heel klaar, dat zong:

Rikketikketik,
Een schoon engeltje ben ik
Moeder heeft me gesneden
Vader heeft me gegeten
En Mieke heeft de schenkelkes
Onder den noteboom gesmeten.
Rikketikketik
Een schoon engeltje ben ik.

En toen viel er uit den schoorsteen een gouden horloge voor vader, een fraai kleed met gouden sterretjes voor Mieke en - een molensteen die de moeder verpletterde.

AT 0720 - My Mother Slew Me; My Father Ate Me. The Juniper Tree    AT 0720 - My Mother Slew Me; My Father Ate Me. The Juniper Tree   

ATU 0720 - The Juniper Tree    ATU 0720 - The Juniper Tree   

De moeder van twee meisjes kan een van de meisjes, Doortje, niet uitstaan. Als de vader van de twee een paar dagen weg is draagt ze haar dochters een aantal taken op, waarbij ze Doortje echter altijd benadeelt. Uiteindelijk hakt ze het kind het hoofd af en maakt er soep van. Als vader thuiskomt vraagt hij zich af waar Doortje is, maar niemand wil iets zeggen. Hij eet de soep en uit de schoorsteen komt een stemmetje dat precies vertelt wat er gebeurd is. Vervolgens vallen er een aantal voorwerpen uit de schoorsteen, waaronder een molensteen die de moeder verplettert.

Noord-Brabantsch Sagenboek/ J. R. W. Sinninghe. - Zutphen: W.J. Thieme & Cie. - [1933], p. 298-299.

[1933]

Valt onder hoofdstuk en titel(s): V. Sprookjes.
Bron: Jac. Cuypers in N. B. Volksalm., 1892, blz. 606-607. Opgeteekend te Zeelst.
Ter vergelijking: Bladé, Contes pop. de la Gascogne, I, 169.

My Mother Slew Me; My Father Ate Me. The Juniper Tree

Doortje    Doortje   

Mieke    Mieke   

2013-03-01 14:46:20