Hoofdtekst
[00:00:15]
CL: Een thema voor vandaag, da’s nog nie verteld, maar ‘t gaat over de buren. En ik had vroeger een buurman en die wist alles van vogels. Daar was ik heel blij mee, want ik was echt gefascineerd door vogels. Ze waren zo mooi en ze zingen zo mooi. Pinkus heette ‘ie en ‘ie was vogelvanger. Natuurlijk had ‘ie eerst altijd ander werk gehad, maar in elk dorp was er vroeger een vogelvanger. En weten jullie waarom? Bijna iedereen had een vogeltje in huis hè, een kooitje met een vogeltje.
Toehoorders: [geroezemoes; onverstaanbaar] Ik zeg, de sijsjes lijmen komt daar waarschijnljk vandaan.
CL: Ja ook al, maar waarom hadden mensen vogels?
Toehoorder: Voor de kachel.
Anderen: De kachel?
[geroezemoes, onverstaanbaar; koolmonoxide]
Ander: In de mijnen ook hè?
Toehoorder: En in de mijnen [onverstaanbaar].
CL: [Als] dat vogeltje van het stokje valt dan moeten ramen en deuren [open].
Toehoorder: Ja.
CL: En Pinkus, die werd gevraagd om vogels te vangen, want de oude vogelvanger was gestorven. Nou had ‘ie daar eigenlijk helemaal geen zin in. Want hij hield van vrijheid en hij hield van, hij droomde d’r altijd van om zo vrij te zijn als een vogel. Maar ja, iemand moet het doen en hij wist d'r alles van, hij had het geleerd hè? Netten ma, maten, heel fijnmazige netten maken. Eh eh, vangkooitjes eh neerzetten, lokkooitjes, fleskooi…, hij wist d‘r alles van. Dus hij werd gevraagd om vogels t… Nu kreeg ‘ie daar geld voor en dat vond ‘ie toch wel prettig, want zo heel werklustig was ‘ie toch ook niet. En, hoe meer vogels dat ‘ie ving, hoe minder dat ‘ie nog hoefde te werken. Op een gegeven moment hoefde hij alleen nog maar weinig moeite te doen om een vogeltje te vangen. En ‘ie werd wijd en zijd bekend. Wat ook [onverstaanbaar; niet alleen], want op een dag kwam er een brief, met een hele mooie stempel. En daar stond ‘Geachte heer Pinkus’. Hè, wat is dat, geachte heer Pinkus? Een brief uit het buitenland met het verzoek of ‘ie een vogelkoning wilde vangen. Dus nie zomaar een vogel, maar een vogelkoning. Want in dat land waren ze gewend, dat als de generaal op, op tocht ging, hè, op een eh veldtocht, dat ‘ie een vogeltje meekreeg in een kooitje, in een tsjierpkooitje. Zodat ‘ie de mensen goed kon motiveren om nog beter…[onverstaanbaar]. [Zeg?] 'Da’s geen enkel probleem. Hij, toen had, we hebben hier wel een [of] ander vogelkoning'. Dus in de kortste tijd had hij een winterkoning gevangen. En hij liet een bericht terugsturen naar 't buitenland, ‘Ik heb een koning voor jullie gevangen. Maar, vertel me, wat eh… eh, hoe krijg ik hem bij jullie?’ En natuurlijk vroeg ‘ie een dubbele prijs van wat ‘ie hier zou krijgen, hij was nie gek. En, enkele dagen later, komen er twee bodes en die hebben een, een heel mooi kooitje bij. Met gouden spijlen en met, met goud opzij, een heel mooi kooitje. En ze gaven Pinkus nie het dubbele bedrag, wat ‘ie vroeg, hij kreeg zelfs 't driedubbele, zo blij waren ze d'rmee. Na een tijd kreeg ‘ie een brief: ‘Geachte heer Pinkus, dankzij het vogeltje heeft de generaal de slag geslagen. Wilt u nog een koning sturen, want we willen nog meer generaals op tocht sturen'. Nou, en Pinkus stuurde de ene vogelkoning na de andere. En hij vroeg meer en meer en meer geld, want hij wist, straks zijn al die vogelkoningen weg en nou is ‘t… [onverstaanbaar]. En op een dag kwam er nog een keer een verzoek, wilt u nog een koning vangen? Maar Pinkus had eigenlijk alle vogelkoningen al weggevangen. Hij had zelfs een keer ‘t, ‘t winterkoninkje vastgehad, want ‘ie had vroeger zo’n hele lange staart, dat wete jullie misschien niet, maar heel, toen zo’n hele lange staart en ‘ie heeft nu nog een heel klein staartje. Maar ja, 't was nog de enige die over was. [Gelach]. Hij zou een, een hele grote [onverstaanbaar; gunst?], hij zou een, een, een plaats [bewaren?], hij zou een, een baan krijgen op het Ministerie, hoefde d’r niets voor te doen. Pinkus, hij deed z'n uiterste best, maar ‘t winterkoninkje was slim, want ‘ie was al ooit bijna gevangen. Dus ‘ie verstopte zich overal, maar binnen drie dagen lukte het em. Hij ving het winterkoninkje. Zette het in een kooitje en stuurde een bericht naar [onverstaanbaar]. Maar 't winterkoninkje zei toen tegen Pinkus: ‘Ja, jij zegt wel dat jij de hoofdprijs [hebt, door mij?], maar is dat wel zo? Want ik, ik hoor jou zeggen dit is mijn hoofdprijs, dit is m'n hoofdprijs, maar wat stelt dat voor?' Zei Pinkus: ‘Ik krijg een baan op het Ministerie, ik hoef nooit meer te werken. Wat wil je nou nog meer? [Gelach] [Onverstaanbare woorden; Zei het winterkoninkje] 'Wat is dat dan? Jij wou toch zo vrij zijn als een vogel en vliegen waar.., tege…, vliegen waarheen je wil?' ‘Kan dat dan?,’ zei Pinkus. 'Net zo goed als nu met mij praten', zei ‘t winterkoninkje. 'Ik kan jou in een vogel verande, veranderen als jij dat wil. Maar denk er maar een nachtje over', want hij wist wel, je moest die Pinkus nie onder druk zetten hoor. En zo gebeurde ‘t dat Pinkus naar bed ging, maar hij sliep niet, hij draaide van zijn ene zij op z'n andere en toen het ochtend was had ‘ie z'n besluit genomen. Hij ging naar 't winterkoninkje en zei oké, ik wil een vogel zijn, maar niet gewoon zomaar een vogel. Dan wil ik ook een koning zijn natuurlijk. 'Geen enkel probleem hoor', zei ’t winterkoninkje. En het moment dat Pinkus het kooitje opent en ’t winterkoninkje vrijlaat, verandert ‘ie zelf in een prachtige vogel. Hij heeft hele mooie zwarte veren [onverstaanbaar; langs ‘t lichaam?], hele mooie witte borstveren, bij zijn keel is het goudkleurig, bij zijn kop lijkt het wel een kroon, ook goudkleur, oranje/goud. Zooo mooi! Maar z'n naam is nu een beetje veranderd, hij heet nu geen Pinkus meer, hij heet nu Pinguïn. [Gelach]. Hij zit op de zuidpool en hij moet zijn eten zoeken in een ijskoude zee. [Onverstaanbaar; Dit is de hoofdprijs. Doe je dat voor geld?] [Geroezemoes] [Gelach] Dat overkwam mijn buurman. [Applaus]
CL: Een thema voor vandaag, da’s nog nie verteld, maar ‘t gaat over de buren. En ik had vroeger een buurman en die wist alles van vogels. Daar was ik heel blij mee, want ik was echt gefascineerd door vogels. Ze waren zo mooi en ze zingen zo mooi. Pinkus heette ‘ie en ‘ie was vogelvanger. Natuurlijk had ‘ie eerst altijd ander werk gehad, maar in elk dorp was er vroeger een vogelvanger. En weten jullie waarom? Bijna iedereen had een vogeltje in huis hè, een kooitje met een vogeltje.
Toehoorders: [geroezemoes; onverstaanbaar] Ik zeg, de sijsjes lijmen komt daar waarschijnljk vandaan.
CL: Ja ook al, maar waarom hadden mensen vogels?
Toehoorder: Voor de kachel.
Anderen: De kachel?
[geroezemoes, onverstaanbaar; koolmonoxide]
Ander: In de mijnen ook hè?
Toehoorder: En in de mijnen [onverstaanbaar].
CL: [Als] dat vogeltje van het stokje valt dan moeten ramen en deuren [open].
Toehoorder: Ja.
CL: En Pinkus, die werd gevraagd om vogels te vangen, want de oude vogelvanger was gestorven. Nou had ‘ie daar eigenlijk helemaal geen zin in. Want hij hield van vrijheid en hij hield van, hij droomde d’r altijd van om zo vrij te zijn als een vogel. Maar ja, iemand moet het doen en hij wist d'r alles van, hij had het geleerd hè? Netten ma, maten, heel fijnmazige netten maken. Eh eh, vangkooitjes eh neerzetten, lokkooitjes, fleskooi…, hij wist d‘r alles van. Dus hij werd gevraagd om vogels t… Nu kreeg ‘ie daar geld voor en dat vond ‘ie toch wel prettig, want zo heel werklustig was ‘ie toch ook niet. En, hoe meer vogels dat ‘ie ving, hoe minder dat ‘ie nog hoefde te werken. Op een gegeven moment hoefde hij alleen nog maar weinig moeite te doen om een vogeltje te vangen. En ‘ie werd wijd en zijd bekend. Wat ook [onverstaanbaar; niet alleen], want op een dag kwam er een brief, met een hele mooie stempel. En daar stond ‘Geachte heer Pinkus’. Hè, wat is dat, geachte heer Pinkus? Een brief uit het buitenland met het verzoek of ‘ie een vogelkoning wilde vangen. Dus nie zomaar een vogel, maar een vogelkoning. Want in dat land waren ze gewend, dat als de generaal op, op tocht ging, hè, op een eh veldtocht, dat ‘ie een vogeltje meekreeg in een kooitje, in een tsjierpkooitje. Zodat ‘ie de mensen goed kon motiveren om nog beter…[onverstaanbaar]. [Zeg?] 'Da’s geen enkel probleem. Hij, toen had, we hebben hier wel een [of] ander vogelkoning'. Dus in de kortste tijd had hij een winterkoning gevangen. En hij liet een bericht terugsturen naar 't buitenland, ‘Ik heb een koning voor jullie gevangen. Maar, vertel me, wat eh… eh, hoe krijg ik hem bij jullie?’ En natuurlijk vroeg ‘ie een dubbele prijs van wat ‘ie hier zou krijgen, hij was nie gek. En, enkele dagen later, komen er twee bodes en die hebben een, een heel mooi kooitje bij. Met gouden spijlen en met, met goud opzij, een heel mooi kooitje. En ze gaven Pinkus nie het dubbele bedrag, wat ‘ie vroeg, hij kreeg zelfs 't driedubbele, zo blij waren ze d'rmee. Na een tijd kreeg ‘ie een brief: ‘Geachte heer Pinkus, dankzij het vogeltje heeft de generaal de slag geslagen. Wilt u nog een koning sturen, want we willen nog meer generaals op tocht sturen'. Nou, en Pinkus stuurde de ene vogelkoning na de andere. En hij vroeg meer en meer en meer geld, want hij wist, straks zijn al die vogelkoningen weg en nou is ‘t… [onverstaanbaar]. En op een dag kwam er nog een keer een verzoek, wilt u nog een koning vangen? Maar Pinkus had eigenlijk alle vogelkoningen al weggevangen. Hij had zelfs een keer ‘t, ‘t winterkoninkje vastgehad, want ‘ie had vroeger zo’n hele lange staart, dat wete jullie misschien niet, maar heel, toen zo’n hele lange staart en ‘ie heeft nu nog een heel klein staartje. Maar ja, 't was nog de enige die over was. [Gelach]. Hij zou een, een hele grote [onverstaanbaar; gunst?], hij zou een, een, een plaats [bewaren?], hij zou een, een baan krijgen op het Ministerie, hoefde d’r niets voor te doen. Pinkus, hij deed z'n uiterste best, maar ‘t winterkoninkje was slim, want ‘ie was al ooit bijna gevangen. Dus ‘ie verstopte zich overal, maar binnen drie dagen lukte het em. Hij ving het winterkoninkje. Zette het in een kooitje en stuurde een bericht naar [onverstaanbaar]. Maar 't winterkoninkje zei toen tegen Pinkus: ‘Ja, jij zegt wel dat jij de hoofdprijs [hebt, door mij?], maar is dat wel zo? Want ik, ik hoor jou zeggen dit is mijn hoofdprijs, dit is m'n hoofdprijs, maar wat stelt dat voor?' Zei Pinkus: ‘Ik krijg een baan op het Ministerie, ik hoef nooit meer te werken. Wat wil je nou nog meer? [Gelach] [Onverstaanbare woorden; Zei het winterkoninkje] 'Wat is dat dan? Jij wou toch zo vrij zijn als een vogel en vliegen waar.., tege…, vliegen waarheen je wil?' ‘Kan dat dan?,’ zei Pinkus. 'Net zo goed als nu met mij praten', zei ‘t winterkoninkje. 'Ik kan jou in een vogel verande, veranderen als jij dat wil. Maar denk er maar een nachtje over', want hij wist wel, je moest die Pinkus nie onder druk zetten hoor. En zo gebeurde ‘t dat Pinkus naar bed ging, maar hij sliep niet, hij draaide van zijn ene zij op z'n andere en toen het ochtend was had ‘ie z'n besluit genomen. Hij ging naar 't winterkoninkje en zei oké, ik wil een vogel zijn, maar niet gewoon zomaar een vogel. Dan wil ik ook een koning zijn natuurlijk. 'Geen enkel probleem hoor', zei ’t winterkoninkje. En het moment dat Pinkus het kooitje opent en ’t winterkoninkje vrijlaat, verandert ‘ie zelf in een prachtige vogel. Hij heeft hele mooie zwarte veren [onverstaanbaar; langs ‘t lichaam?], hele mooie witte borstveren, bij zijn keel is het goudkleurig, bij zijn kop lijkt het wel een kroon, ook goudkleur, oranje/goud. Zooo mooi! Maar z'n naam is nu een beetje veranderd, hij heet nu geen Pinkus meer, hij heet nu Pinguïn. [Gelach]. Hij zit op de zuidpool en hij moet zijn eten zoeken in een ijskoude zee. [Onverstaanbaar; Dit is de hoofdprijs. Doe je dat voor geld?] [Geroezemoes] [Gelach] Dat overkwam mijn buurman. [Applaus]
Beschrijving
Vanger van vogels heeft op één na alle vogelkoningen, winterkoninkjes, gevangen. Het laatste winterkoninkje vangt hij ook, en die biedt aan de vogelvanger in een vogel te veranderen als deze de vogel vrij laat. De vogelvanger neemt het aanbod aan, laat de vogel vrij. Het winterkoninkje verandert de vogelvanger in een pinguin.
Bron
Letterlijk afschrift van mp3-opname
Commentaar
Vertelt op Wereldverteldag 2009 in Oisterwijk.
Naam Overig in Tekst
Pinkus
Pinkus 
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21