OVER2364

Een Mennist, schipper zijnde op een klyn scheepjen, quam een Engelsch kitsje tegen dat oock maer 12 mannen op hadt. Daermede in woorden raeckende, goyde de Engelsman (bij gebrek van een ander geweer) dapper met branthout. De Mennist, oock niet luy zijnde, smeet braef wederom. Als iemant vraegde of hij dat volgens sijn religie wel vermogt te doen, seyde hij: 'Ja, toch, want daet staet wel dat ons het vechten verboden is, maer wederom mag ick mij met geen ander mans goedt verrijcken. Wat hadd' ik met den Engelsman sijn branthout te doen, ick goyde het hem weer toe.

Een mennoniet was schipper op een klein scheepje. Hij kwam eens een Engelsman scheepje tegen, waarmee hij ruzie kreeg. Bij gebrek aan een geweer begon de Engelsman brandhout naar het andere schip te gooien, wat de mennoniet weer terug smeet. Iemand vroeg hem of hij dat volgens zijn religie wel mocht. De mennoniet vond van wel, zijn religie leerde hem dan wel dat hij niet mocht vechten, maar ook dat hij zich niet mocht verrijken met andermans goed. Hij kon het brandhout dus niet houden, en gaf het weer terug.

Aernout van Overbeke, Anecdota sive historiae jocosae. Ed. R. Dekker, H. Roodenburg en H.J. van Rees. Amsterdam 1991

Derde kwart zeventiende eeuw

Engeland    Engeland   

2013-03-01 14:46:20