Hoofdtekst
Dwoallichjes zweve es kleine lichjes dur de loch, mar nooit hoog. Ze zweve over de weies en het laand, langs hegge en over ’t woater. ’t Zien de ziele van ungedupte kiender. Kuj d’r woater overgooie, dan zien ze weg, want dan zien ze gedupt en komme nie mer terug. Ze kunnenou ok misleie. As je ’n dwoallich achternoagot, kuj je wel in een moeras terech komme, woarj nie mer uutkom. As de dwoallichjes rondzweve en ge komter kort bé’j, dan ziej ze nie mer. As ze op ’n punt blieve zitte, dan hemme ze doar goud of zilver of ’n schat ien de grond iengegrave. Mar kom je bé’j die plek, dan is ’t lich weg en vien je niks. Dwoallichte dreve ok wel ’s as bellen over ’t woater. Aj drie namen van platse achter mekoar, binne tien telle nuumde, dan was ’t kiend gered. Hend Basten hemmien duk zat verteld, dattie wel es zo’n lichjes op ’t woater gezien ha. Hé’j zèj dan gaauw: “Gendt, Bemmel en Lent”. En dan was ’t lichje weg en ’t kiend gered.
Onderwerp
SINSAG 0182 - Wiedergänger als Irrlicht   
TM 4905 - Dwaallichten (stalkaarsen)   
Beschrijving
Dwaallichtjes zijn de zielen van ongedoopte kinderen, die mensen soms misleiden door ze bijvoorbeeld het moeras in te lokken. Als je water over ze heen gooit gaan ze weg, want dan zijn ze gedoopt. Soms wijzen ze aan waar een schat begraven is. Soms drijven ze als bellen over het water. Als je dan binnen tien tellen drie plaatsnamen noemt is het lichtje weg en het kind gered.
Bron
M.H. Dinnissen: <i>Volksverhalen uit Gendt.</i> Amsterdam 1993. Ed. A.J. Dekker & J.J. Schell (Nederlandse volksverhalen, deel 3)
Commentaar
januari 1965 (?)
Andere vertellers van dit verhaal:
Schennink, Th. (Januari 1965)
Peters, G. (December 1964)
Corman, J. (December 1964)
Schennink, Th. (Januari 1965)
Peters, G. (December 1964)
Corman, J. (December 1964)
Wiedergänger als Irrlicht
Naam Overig in Tekst
Hend Basten   
Naam Locatie in Tekst
Gendt   
Bemmel   
Lent   
