GENDT006 - Onvervulde belofte

’t Geet over ’n boer en zien vrouw. Die vrouw gieng alle joare ’n keer nor Kèvelaar op bejevaart. ’n Burvrouw wistat en zèj tegen de vrouw: “Wil gé’j ien Kèvelaar twee heilige missen loate opdrage en twee kèrse op loate stèke bé’j de Heilige Maria? Hier is ’t geld”. De vrouw noom ’t geld on en deej ’t ien ’n potje, daddop de kas stong. Um ’t zo lang te bewoare. Mar de vrouw wier ziek en kos nie nor Kèvelaar goan. En nie lang dornoa stierf ze. De man von lotter het geld ien ’t pötje. Mar hé’j wis nie, wurrum zien vrouw dat er iengedoan ha. En hé’j gebruuktenet vur wadaanders. ’n Hort lotter kwam er ’n èrme kjel op de boerderé’j. Die kreeg ieder joar ’n schèpel weit [1/4 mud tarwe] van den boer. En die kwam nou weer zien zekske hoale. Hé’j zag de vrouw nie en vroeg, of ze dood was. “Ja”, zej den boer. Den erme kjel zèj toe: “Ik heb bute ’n witte gedoante gezien as ’n vrouw en die had ’n zekske weit opte rug”.
De boer wier bang en zèj: “Lowwer de pestoor mar es bé’j hoale”. Die kwam en begos te bidde. Toetie d’r mee kloar was, begos de witte gedoante te proate. ’t Was de gesturve vrouw. Ze vertelde van ’t geld ien ’t pötje en van de belofte en ze zèj, da nou alles mos verdubbeld worre. D’r moste nou ien Kèvelaar vier Heilige Missen gelèze en vier kèrse opgestoke bé’j de H. Maria. Toe zèj ze, dat ze on ’n aandere kjel ’n schèpel weit belof ha, mar de belofte nie ha kunne volbringe, umda ze eer dood was. Nou mos ok disse belofte verdubbeld worre. As tie aandere kjel kwam, mostie twee schepels hemme. Toe zèj ze: “Gooi ’n zaddoek nor mien toe as tèke, dat mien wuns vervuld zal worre. Ik zal de zaddoek oprape en d’r zal ’n haand ien komme te stoan, net offie erien geschruid is. En ik zal gelukkig zien”. De man gooide de zaddoek nor de vrouw. Ze groop ’m. En gooide ’m wer terug. De haand stont ’r ien geschruid. En de vrouw was weg. De bedelaar kreeg zien weit en was gelukkig. Den boer ok, umdattie de belofte kos vervulle. As iets belof wur en vör de dood nie volbroch is, kum den dooie terug um erop te wieze. En dan motte de noabestoande de belofte verdubbele.

SINSAG 0402 - Die versäumte Wallfahrt (Messe, Gabe)    SINSAG 0402 - Die versäumte Wallfahrt (Messe, Gabe)   

Een vrouw gaat op bedevaart naar Kevelaer en belooft de buurvrouw om twee missen te laten opdragen en twee kaarsen te branden bij de heilige Maria. Ze bewaart het geld dat de buurvrouw haar hiervoor geeft in een potje op de kast. Voordat de vrouw op bedevaart kan gaan wordt ze echter ziek en sterft ze. Haar man vind het geld, weet niet waar het voor was, en geeft het uit. Zijn vrouw verschijnt aan hem en vraagt hem haar belofte aan de buurvrouw alsnog na te komen en zelfs te verdubbelen. Als belofte moet hij een zakdoek naar haar gooien, waarna zij hem weer teruggooit met haar handafdruk erin. Ook een aalmoes aan tarwe moet verdubbeld worden.

M.H. Dinnissen: <i>Volksverhalen uit Gendt.</i> Amsterdam 1993. Ed. A.J. Dekker & J.J. Schell (Nederlandse volksverhalen, deel 3)

januari 1965 (?)

Andere vertellers van dit verhaal:
Schennink, Th. (Januari 1965)
Peters, G. (December 1964)
Corman, J. (December 1964).
Opmerking in de teksteditie: vgl. Bandopname I, verhaal 1.

Die versäumte Wallfahrt

Heilige Maria    Heilige Maria   

Kevelaer    Kevelaer   

2013-03-01 14:46:21