Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

BLECOURTNB0031 - 1.31. Kattendansen

Een sage (boek), 1891

Hoofdtekst

1.31.
Er leefde in vroegeren tijd in Eindhoven een brouwer, die, sedert hij getrouwd was, geen goed bier meer maken kon, al deed hij nog zoo zijn uiterste best en al was hij zoo keurig mogelijk op de stoffen, welke hij moest gebruiken. En vóór zijn huwelijk was hij een meester in zijn vak. Zijn bier vond gretig aftrek en werd alom geroemd. 's Mans zaken gingen dan ook nu merkbaar achteruit. Op zekeren nacht, dat hij 'aangestookt' had en naar zijne brouwerij ging kijken, ziet hij op den rand van den brouwketel eene menigte zwarte katten zitten. Woedend neemt de brouwer een emmer vol kokend water en werpt dien over de booze dieren uit, die deerlijk gebrand onder akelig gemauw wegijlen. Doch, wie beschrijft zijn schrik! De brouwer vond des morgens zijne vrouw dood te bed liggen, het lichaam met brandwonden overdekt.
Denkelijk zal de man later wel weer puik bier gebrouwen hebben.

Onderwerp

SINSAG 0622 - Die verzauberte Mühle (Brauerei)    SINSAG 0622 - Die verzauberte Mühle (Brauerei)   

Beschrijving

De kwaliteit van het bier van een brouwer gaat na zijn huwelijk achteruit. De troep zwarte katten die hij op een avond op de brouwketel ontdekt begooit hij met een emmer kokend water, waarop die verbrand wegrennen. s Morgens ligt zijn vrouw overdekt met brandwonden dood in bed.

Bron

Willem de Blécourt, Volksverhalen uit Noord Brabant, Utrecht [etc.]: Het Spectrum, 1980. p. 36

Motief

D2084.1 - Beer magically kept from brewing.    D2084.1 - Beer magically kept from brewing.   

G250.1 - Man discovers his wife is a witch.    G250.1 - Man discovers his wife is a witch.   

Commentaar

1891
Motieven: D2084.1 Beer magically kept from brewing; G275.12.bc Cat injured, witch shows same injury; G250.1 Man discovers his wife is a witch.
NA 1891: 437. Bewerking: Sinninghe 1933: 104 (no. 149); vgl. Jansen 1978: 19-20.
1. Schoolmeester en essayist. Verhalen vanuit Zeelst verzameld Opgetekend, verzameld en in vorm gegoten door Jacques Cuijpers (1850-1926), hoofdonderwijzer te Zeelst. Gepubliceerd in het Tijdschrift voor Noordbrabantsche Geschiedenis, Taal- en Letterkunde (TNG) I (okt. 1883 - okt. 1884), II (okt. 1884 - okt. 1885), en de Noordbrabantsche (Volks-) Almanak (NA), beide onder redactie van August Sassen. Cuijpers was goed bevriend met Sassen. Met hem en anderen placht hij wandelingen door de Noordbrabantse Kempen en de Peel te maken, waarbij onder meer aandacht werd geschonken aan de plaatselijke volkscultuur. De lichte spot die uit zijn verhalen klinkt wijst op een zeker cynisme tegenover het hem vertelde. Tegenover Sassen liet hij meer dan in de verhalen dit duidelijk uitkomen. Zo schreef hij over de verenkrans, die voor velen hét bewijs van hekserij was: 'Ze vullen ze op met wat de lui hebben. Draadjes vindt men allicht in de peluws; deze doen de veren ineen rollen, en 't is geen wonder er een lapje of een strooitje bij te vinden. En al zal zoo'n rommel ook al heel weinig geleken hebben op een krans of een poppetje - de verbeelding zal daar wel alles van kunnen maken, wat bijgeloovige menschen er in zien willen.' (brief aan Sassen, dd. 5 juli 1890, verz. Sassen inv. no. BB26).
Naast volksverhalen verzamelde meester Cuijpers materiaal betreffende allerhande volksgebruiken zoals kinderrijmen, kalendergebruiken, e.a. hetgeen eveneens in de genoemde tijdschriften gepubliceerd werd.
Die verzauberte Mühle (Brauerei). Neuer Knecht verwundet Hexe in Tiergestalt (wirft sie ins heisse Gebräu; haut ihr den Finger ab). Die Müllerin (nachbarin) ist verwundet

Naam Locatie in Tekst

Eindhoven    Eindhoven   

Plaats van Handelen

Eindhoven (Noord-Brabant)    Eindhoven (Noord-Brabant)   

Kloekenummer in tekst

Datum Invoer

2013-03-01 14:46:20