BLECOURTNB0092 - 2.46. De weerwolf te Budel

2.46. De weerwolf te Budel
Er was op 't laatst der vorige eeuw te Budel een man, die weerwolf is geweest en als hij zoodanig, anderen onheilen of wat het ook wezen mocht, wilde berokkenen, dan droeg hij om het lichaam een Iederen riem; want zonder dezen had hij niet meer macht om kwaad te doen dan andere menschen, zoodat hij in dat geval geen weerwolf was. Te dien tijde bestonden er meer weerwolven dan thans en veroorzaakten veel angst.
Eens wisten de buren, dat deze weerwolf zich in de heide, niet ver van Heerebeek, bezig hield met heideplaggen voor turf te steken, zijnen riem afgedaan had eer hij van huis ging, en dien onder eene heg had versteken. De buurlieden zochten den verborgen riem en wierpen hem in een brandenden oven. De weerwolf stond er spoedig voor en wilde er met geweld in springen, om hem er uit te halen: de buren hielden den weerwolf terug, de riem verbrandde, en van toen af hield de man op een weerwolf te zijn.

SINSAG 0824 - Die verbrannte Haut (Gurt, Halsband)    SINSAG 0824 - Die verbrannte Haut (Gurt, Halsband)   

Buren van de man die weerwolf is zoeken de leren riem waaraan de weerwolf zijn macht ontleend, en werpen die in een brandende oven. Na het verbranden van de riem houdt de man op weerwolf te zijn.

Willem de Blécourt, Volksverhalen uit Noord Brabant, Utrecht [etc.]: Het Spectrum, 1980. p. 65-66

D113.1.1 - Werwolf.    D113.1.1 - Werwolf.   

D531 - Transformation by putting on skin.    D531 - Transformation by putting on skin.   

D793.2 - Disenchantment made permanent by burning cast-off skin.    D793.2 - Disenchantment made permanent by burning cast-off skin.   

D721.3 - Disenchantment by destroying skin (covering).    D721.3 - Disenchantment by destroying skin (covering).   

1892

Motieven: D113.1.1 Werewolf; D531 Transformation by putting on skin; D793.2 Disenchantment made permanent by burning cast-off skin; vgl. D721.3 Disenchantment by destroying skin.
OV IV: 150-151. Bewerking: Sinninghe 1933: 128 (no. 187), 1964: 129; Biemans 1973: 41. 8.8824.2; L8 D1021 Mensch verwandelt sich selbst in Wolf.
2. De archeologie van het vertellen. Verhalen uit de Kempen
Opgetekend, verzameld en bewerkt door Petrus Norbertus Panken. Panken werd geboren te Duizel op 6 september 1819. Hij was vanaf 1840 tot 1863 onderwijzer te Westerhoven en na zijn pensionering brievenbesteller te Bergeik, waar hij op 20 juli 1904 overleed. Hij was een pionier op het gebied van de Noordbrabantse archeologie, daartoe o.a. geïnspireerd door C.R. Hermans (zie Biemans 1977). Een uitgebreide biografie van hem werd geschreven door Hein Mandos (1971). Zijn verhalen werden gepubliceerd in het Tijdschrift voor Noordbrabantsche Geschiedenis, Taal- en Letterkunde (TNG) I (okt. 1883 -okt. 1884) II (okt. 1884-okt. 1885), III (okt. 1885-okt. 1886) en in Ons Volksleven (OV) IV (1892), V (1893). Van de publicaties uit Ons Volksleven verscheen in 1893 een overdruk. Zijn Bergeikse verhalen verschenen bovendien in de Beschrijving van Bergeik (BB), dat hij samen met A.F.O. van Sasse van Ysselt schreef (1900).
Zijn handschriften, waaronder een Autobiografie of Eigen Levensbeschrijving en een dagboek zijn te raadplegen in het streekmuseum Eicha te Bergeik.

Die verbrannte Haut. (Gurt, Halsband)

Heerebeek    Heerebeek   

Budel    Budel   

Budel (Noord-Brabant)    Budel (Noord-Brabant)   

L285p    L285p   

2013-03-01 14:46:20