BLECOURTNB0093 - 2.47. Weerwolven te Bocholt

2.47. Weerwolven te Bocholt
In vorige tijden bestonden er te Bocholt en andere dorpen van Belgisch Limburg vele mannen, die als weerwolven bekend waren. Oude lieden weten van hen menigvuldige zonderlinge gevallen te verhalen, welke zij slechts konden uitvoeren als zij van eenen riem of band voorzien waren, dien zij om het middellijf droegen. Een bekende weerwolf aldaar had op zekeren dag zijnen band in een hollen boom gelegd en zich toen naar zijn werk, op eenigen afstand, begeven. Nu namen eenige lieden zijnen riem en wierpen hem in het heerdvuur. Nauwelijks was deze verbrand, of de weerwolf kwam toegeschoten om hem nog te redden, doch te laat. Toen verklaarde hij zich evenwel voortaan gelukkig en geen weerwolf meer te zijn.

SINSAG 0824 - Die verbrannte Haut (Gurt, Halsband)    SINSAG 0824 - Die verbrannte Haut (Gurt, Halsband)   

Na het verbranden van zijn riem is een man geen weerwolf meer.

Willem de Blécourt, Volksverhalen uit Noord Brabant, Utrecht [etc.]: Het Spectrum, 1980. p. 66

D113.1.1 - Werwolf.    D113.1.1 - Werwolf.   

D531 - Transformation by putting on skin.    D531 - Transformation by putting on skin.   

D793.2 - Disenchantment made permanent by burning cast-off skin.    D793.2 - Disenchantment made permanent by burning cast-off skin.   

D721.3 - Disenchantment by destroying skin (covering).    D721.3 - Disenchantment by destroying skin (covering).   

1892

Motieven: D113.1.1 Werewolf; D531 Transformation by putting on skin; D793.2 Disenchantment made permanent by burning cast-off skin; vgl. D721.3 Disenchantment by destroying skin.
OV IV: 151. Bewerking: Biemans 1973: 41-42.
2. De archeologie van het vertellen. Verhalen uit de Kempen
Opgetekend, verzameld en bewerkt door Petrus Norbertus Panken. Panken werd geboren te Duizel op 6 september 1819. Hij was vanaf 1840 tot 1863 onderwijzer te Westerhoven en na zijn pensionering brievenbesteller te Bergeik, waar hij op 20 juli 1904 overleed. Hij was een pionier op het gebied van de Noordbrabantse archeologie, daartoe o.a. geïnspireerd door C.R. Hermans (zie Biemans 1977). Een uitgebreide biografie van hem werd geschreven door Hein Mandos (1971). Zijn verhalen werden gepubliceerd in het Tijdschrift voor Noordbrabantsche Geschiedenis, Taal- en Letterkunde (TNG) I (okt. 1883 -okt. 1884) II (okt. 1884-okt. 1885), III (okt. 1885-okt. 1886) en in Ons Volksleven (OV) IV (1892), V (1893). Van de publicaties uit Ons Volksleven verscheen in 1893 een overdruk. Zijn Bergeikse verhalen verschenen bovendien in de Beschrijving van Bergeik (BB), dat hij samen met A.F.O. van Sasse van Ysselt schreef (1900).
Zijn handschriften, waaronder een Autobiografie of Eigen Levensbeschrijving en een dagboek zijn te raadplegen in het streekmuseum Eicha te Bergeik.

Die verbrannte Haut. (Gurt, Halsband)

Belgisch Limburg    Belgisch Limburg   

Bocholt    Bocholt   

Bocholt (BeLb)    Bocholt (BeLb)   

L317p    L317p   

2013-03-01 14:46:20