MVS033 - Het leven van Liedewij, de maagd van Schiedam

Van haeren aelmissen ende der heiliger vroechden in dat aertsche paradijs. Capitel XXXIII
DIe aelmoessen die dese heileghe maghet plach te ontfanghen, gaf sij voert also mildelijc den armen, so dat sy dat met vlieghender herten sceen te doen. Al wat sij hebben mochte dat plach sij te synden, als broot ende vleesch ende case ende ghebraden visch ende bier met eender cannen die haer moeder haer ghelaten hadde. Ende als si dat hadde ghesonden, so plach si Onsen Heere devotelijc te bidden ende te danc[238Ra]ken dat Hi haer wat hadde verleent toter armer behoef. Ende als sy ghevoert wort in dat paradijs, so sach sy menichwerven bereyden ende setten costelike tafelen ende decken met costeliken laken, ende dan haer aelmoessen op die tafel setten recht of sy vanden hemel neder hadden ghecomen ende niet verminderen, mer vermeerderen. Dat bier dat si in steenen cannen of in eerden cannen plach te synden den armen, dat sach si daer in cristalen cannen voert setten metten ghebraden vischen die si over Peternellen, haer nichte, ziele binnen drie of vier jaren hadde ghegheven. Dit sach si ontrent drie of vier jaer voer haer doot.
Sy sach mede hoe die heileghen die daer waren, als een sconincs ghesinne van hemelrijc statelijc quamen ghegaen tot dier tafelen, of sij daer souden hebben gheten, ende ghinghen daer aen sitten - versceeden een yeghelijc nae sinen staet - te samen als priesteren ende voert die andere nae haren staet. By wijlen sach sy haer selven by die heileghen staen dienen, bi wijlen daer bi sitten ende mede eten ende drincken, ende die heylighen [238Rb] onsprekelike verblijden om die minne die si hem hadde bewijst. Als sij op die tafel niet en sach van haren aelmoessen, so was sij seere bescaemt, recht of een yeghelijc sijn provende toe hadde ghebrocht ende si niet. Ende daer by alsi weder quam tot haer selven, so plach sy om haerder aelmoessen glorie te verblijden die sij daer hadde ghesien. Ende om te verwinnen die scaemte die sy daer hadde gheleden, so plach sij alle daghe meer aelmoessen te gheven.
By wilen plach haer die inghel in een heimelike stede haer gherechten van spisen ende van drancke te scynken. Sy plach te segghen dat die pitancie daer sy alle mede ghesadet worden, dat ware onsprekelijke ende dat waer een hemelsche ende godlijc licht daer sij of worden ghesaedt, een yeghelijc nae sinen staet.

Sij seide dattet aertsche paradijs drie poorten heeft ende dat binnen die twee porten wel pleghen te comen die somighe die nochtan weder om keerden. Maer binnen die derde en mochte nyement weder om keeren. Die daer in waren of quamen, moesten daer in bliven. In dese derde poorte was sy eens ghecomen, maer [238Va] haer ouder vader Jan Pieters sone stietse daer weder uut. Ende dat namse seer swaerlijc, want sy hadde ghehoept dat hijse daer in soude hebben ghelaten. Mer hy troostese vriendelijc ende seyde dat haer tijt noch niet en was ghecomen, dat si daer in soude gaen ende bliven. Maer si moeste noch meer vruchten doen met helpeliken ghebeden ende lijden voer den ghenen die noch in pinen waren die hemselven niet en mochten helpen.

Op der heiligher hoechtijden wart sy meer op ghetoghen dan op anderen hoeghetijden tot die bescouwinghen der gloriën menigherande heileghen, als martelaren of maechden of andere heilighen. By wilen als si was in dat aertsche paradijs, sach sy Sente Augustijn, Sinte Jheronimum, Gregorium ende Ambrosium ende Francyscum ende ander menighe heylighen uut der hemelscher gloriën als van een heimelijc palays neder dalen tot haer te spreken ontrent drie of vier jaer voer haer doot. Op die hoochtijt van Sente Pauwels Bekeeringhen sach si den selven apostel in onsprekeliker gloriën, ghecleet met alte costelijken mantel die ghewrocht [238Vb] was met alte costeliken ghesteynten ende met goude, ende die sceen te wesen also stijf, datmen hem niet en mochte vouden van grooter stijften.

33. Over de aalmoezen die Liedewij gaf en over de vreugden der heiligen in het aardse paradijs
Al wat Liedewij ontving gaf ze aan de armen en daarna bedankte ze God voor Zijn giften. Al haar giften zag zij vier jaar voor haar dood in het Paradijs op een grote kostbaar gedekte tafel uitgestald. De heiligen gingen dan aan tafel en zij bediende ze of at en dronk mee. Zodra ze weer terug was, verheugde ze zich op haar toekomende eer. Het aardse paradijs heeft drie poorten waarvan uit een poort niemand terug keert. Liedewij stond eens voor die poort maar werd door haar grootvader Jan Peterszoon teruggeduwd, haar tijd was nog niet gekomen. Ze zou nog meer moeten bidden en lijden voor degenen in het vagevuur die niets konden doen. Op kerkelijke hoogtijdagen genoot Liedewij meer van visioenen waarin ze heiligen, martelaren en maagden aanschouwde. Drie of vier jaar voor haar dood zag en sprak zij velen uit de hemelse zaligheid. Op 25 januari zag ze de apostel zelf die gekleed was in een prachtige, rijkelijke afgezette mantel.

Het leven van Liedewij, de maagd van Schiedam. (Ed. Ludo Jongen en Cees Schotel). Verloren, Hilversum 1994 (tweede druk).

ca. 1435

Dit verhaal is per hoofdstuk ingevoerd. Er zijn 44 hoofdstukken. <br>
Tekst en informatie: http://www.dbnl.org/tekst/_lie002lied01_01/

Liedewij    Liedewij   

God    God   

Jan Peterszoon    Jan Peterszoon   

Augustinus    Augustinus   

Hieronymus    Hieronymus   

Gregorius    Gregorius   

Ambrosius    Ambrosius   

Franciscus    Franciscus   

Bekering van de Heilige Paulus    Bekering van de Heilige Paulus   

Lidwina van Schiedam    Lidwina van Schiedam   

Paradijs    Paradijs   

Hemel    Hemel   

Schiedam (Zuid-Holland)    Schiedam (Zuid-Holland)   

K003p    K003p   

2013-03-01 14:46:21