Hoofdtekst
Dodenhemd:
Vroeger, in mijn jeugd, was het nabuursplicht, dat bij een sterfgeval de twee naaste buren het lijk aflegden, respectievelijk de mannen of de vrouwen naar hun eigen geslacht. De buurvrouwen moesten het doodskleed maken, en wel van wit linnen. Er hoefden maar weinig steken genaaid te worden; het werd er met een grove steek omheen gedrapeerd. De hiervoor gebruikte naald was voor moeders van opgroeiende zonen van groot belang. Als namelijk deze zonen voor militaire dienst waren gekeurd, en geschikt bevonden, moesten ze gaan loten. Trokken ze een hoog nummer, dan kwamen ze vrij. Dit vrijloten geschiedde door middel van die naald. Siemes Mèègchel gaf dit recept door aan mijn moeder. Oók deze maakte er gebruik van bij de loting van twee broers. Deze lootten zich beiden vrij. De naald werd in de kleren van de lotelingen op een verborgen plaats ingenaaid.
Omzetting van de verhalen, verteld door Maria Catharina Gielen, Helden, verzameld onder no. 291-1 van Alg. Besch. in Helden dialect. [Collectie Engels, verslag 43]
Doeëdshèmd:
As ter vreuger in de nabber eemes sjtorf, mosten de twieë èrste nabbers an bei’s kankte’n ’t liek aaflegke. Mansluij of vrouwlie èlk door eur eige soort. De vrouwlie mosse wel ’t doeëdshèmd make. Det hoofde mer mèt enne grove sjteek aaneingetraokeld te wère. De naoldj, die hei veur gebroekt waas, woordt door moeders met aankomende zeun wel bewaard. As tie jonges an ’t lote veur d’n dinst tou wore, sjtaak mooder die naoldj sjtiekem in eur kleier. Ze troochte zich op tie meneer vreij van dinst.
“Siemes Mèèchel” gaaf tit recept an mie mooder door, en auch tie sjtaak zo’n naoldj in ’t pak van eur zeun, die nao de loting ginge.
Vroeger, in mijn jeugd, was het nabuursplicht, dat bij een sterfgeval de twee naaste buren het lijk aflegden, respectievelijk de mannen of de vrouwen naar hun eigen geslacht. De buurvrouwen moesten het doodskleed maken, en wel van wit linnen. Er hoefden maar weinig steken genaaid te worden; het werd er met een grove steek omheen gedrapeerd. De hiervoor gebruikte naald was voor moeders van opgroeiende zonen van groot belang. Als namelijk deze zonen voor militaire dienst waren gekeurd, en geschikt bevonden, moesten ze gaan loten. Trokken ze een hoog nummer, dan kwamen ze vrij. Dit vrijloten geschiedde door middel van die naald. Siemes Mèègchel gaf dit recept door aan mijn moeder. Oók deze maakte er gebruik van bij de loting van twee broers. Deze lootten zich beiden vrij. De naald werd in de kleren van de lotelingen op een verborgen plaats ingenaaid.
Omzetting van de verhalen, verteld door Maria Catharina Gielen, Helden, verzameld onder no. 291-1 van Alg. Besch. in Helden dialect. [Collectie Engels, verslag 43]
Doeëdshèmd:
As ter vreuger in de nabber eemes sjtorf, mosten de twieë èrste nabbers an bei’s kankte’n ’t liek aaflegke. Mansluij of vrouwlie èlk door eur eige soort. De vrouwlie mosse wel ’t doeëdshèmd make. Det hoofde mer mèt enne grove sjteek aaneingetraokeld te wère. De naoldj, die hei veur gebroekt waas, woordt door moeders met aankomende zeun wel bewaard. As tie jonges an ’t lote veur d’n dinst tou wore, sjtaak mooder die naoldj sjtiekem in eur kleier. Ze troochte zich op tie meneer vreij van dinst.
“Siemes Mèèchel” gaaf tit recept an mie mooder door, en auch tie sjtaak zo’n naoldj in ’t pak van eur zeun, die nao de loting ginge.
Beschrijving
Vrijloten van dienstplicht door een naald die gebruikt is om een doodskleed te naaien, op een verborgen plaats in de kleding van een loteling te naaien.
Bron
Collectie Engels, verslag 1 , verhaal 7 (Archief Meertens Instituut)
Naam Overig in Tekst
Siemes Mèègchel 
Siemes Mèègchel 