Hoofdtekst
Hunnen:
In Helden-Dorp vestigde zich, reeds vóór onze tijd, een familie Jenneskens, een welgestelde boeren- en brouwersfamilie met vele landerijen en boerderijen. Ook was er een wijnbottelarij en stokerij van jenever. Het waren stevige gedrongen mannen met lange baarden. Er was een zusje getrouwd met een notaris Lebrun, welke 1 zoon had, genaamd Karel. Verder waren er 2 broers en 1 zus ongetrouwd. Men wist weinig van de herkomst van deze familie, doch er werd beweerd, dat het afstammelingen van “Hunnen” waren. Karel, de erfgenaam, heeft zijn hele leven op de “lauweren”, verzameld door zijn voorzaten, gerust. Hij heeft nooit een vinger verroerd voor enige bezigheid, liet zich in alles bedienen, dronk alle okshoofden wijn, in de kelders opgeslagen, persoonlijk leeg, en hield bovendien de nering van hotel “Antiek” draaiend. Hij had een omvang als een normaal wijnvat, en maakte iedere dag zijn wandelingetje naar het hotel, voetje voor voetje, om de wijn zijn rust te gunnen. Zijn leven was helaas te kortstondig en te eenzaam om het goed te verteren (N.B. niet de wijn, maar het kapitaal bedoeld). Het zeer grote, tweestokkige herenhuis op gewelfde kelders, en bedrijfsgebouwen, is gebouwd in 1746; het is ons niet bekend, of de familie hier reeds vroeger gevestigd was.
Omzetting in Heldens dialect van de verhalen, ingezonden onder no. L 291-2, verteld door Johannes Engels en Maria Lemmen, Helden [Collectie Engels, verslag 44]:
Hunne:
In Heljen-Dörp wonde tot ongevieër 1920 ’n femilie Jenniskens. ’t Wore vrèmde luij, die zich heij lang veur oozen tied gezat heije. Neemes woos, oe ze vandan kwome. ’t Wore gezète luij, die zelf ’n groeëte boorderei met brouwerei en sjtokerij veurden, en daobei, nag veul anger boorderreien en grongkd in eigendom heije.
’t Wore sjtevige, groof kèrels mèt rouw zjwarte haor en lang bèèrd. Ze zoten heij in oozen tied met twieë breurs en ein zeuster, al aod en ongetrouwd. Ein zeuster waas getrouwd met enne notaris le Brun. Die euren instigste zoon Karel, wonde van jongs aaf bei zien uuëms en tant, en waas einig erfgenaam. Dèè bleef auch ongetrouwd, en reusde zien hieël leven op te lauwers van zien veurzaote. Hè heet noeët enne vinger oetgesjtoken, oe e zich meuij met koos make, lest zich in alles bedeene’n, en heel zich mèt gè mins op, behalve mèt den herbergeer van hotel “Antiek”, oe ’n èns per daag hèènwandelde’n, en ore zoot te preuve. Hè dronk an hoes ganse kelders wien leef. Zienen boek heij d’n ömvang van e wienvaat, en hè droog tet zoo veurzeechtig, det dè wien neet meurde. ’t Hoes van de Jenniskens, det ’n bewonde, waas en ès e groeët twieësjtokkig gebouw oet 1746. Van de Jenniskens woordt altied gezaogd, det ’t aafsjtammelinge van “Hunne” wore.
In Helden-Dorp vestigde zich, reeds vóór onze tijd, een familie Jenneskens, een welgestelde boeren- en brouwersfamilie met vele landerijen en boerderijen. Ook was er een wijnbottelarij en stokerij van jenever. Het waren stevige gedrongen mannen met lange baarden. Er was een zusje getrouwd met een notaris Lebrun, welke 1 zoon had, genaamd Karel. Verder waren er 2 broers en 1 zus ongetrouwd. Men wist weinig van de herkomst van deze familie, doch er werd beweerd, dat het afstammelingen van “Hunnen” waren. Karel, de erfgenaam, heeft zijn hele leven op de “lauweren”, verzameld door zijn voorzaten, gerust. Hij heeft nooit een vinger verroerd voor enige bezigheid, liet zich in alles bedienen, dronk alle okshoofden wijn, in de kelders opgeslagen, persoonlijk leeg, en hield bovendien de nering van hotel “Antiek” draaiend. Hij had een omvang als een normaal wijnvat, en maakte iedere dag zijn wandelingetje naar het hotel, voetje voor voetje, om de wijn zijn rust te gunnen. Zijn leven was helaas te kortstondig en te eenzaam om het goed te verteren (N.B. niet de wijn, maar het kapitaal bedoeld). Het zeer grote, tweestokkige herenhuis op gewelfde kelders, en bedrijfsgebouwen, is gebouwd in 1746; het is ons niet bekend, of de familie hier reeds vroeger gevestigd was.
Omzetting in Heldens dialect van de verhalen, ingezonden onder no. L 291-2, verteld door Johannes Engels en Maria Lemmen, Helden [Collectie Engels, verslag 44]:
Hunne:
In Heljen-Dörp wonde tot ongevieër 1920 ’n femilie Jenniskens. ’t Wore vrèmde luij, die zich heij lang veur oozen tied gezat heije. Neemes woos, oe ze vandan kwome. ’t Wore gezète luij, die zelf ’n groeëte boorderei met brouwerei en sjtokerij veurden, en daobei, nag veul anger boorderreien en grongkd in eigendom heije.
’t Wore sjtevige, groof kèrels mèt rouw zjwarte haor en lang bèèrd. Ze zoten heij in oozen tied met twieë breurs en ein zeuster, al aod en ongetrouwd. Ein zeuster waas getrouwd met enne notaris le Brun. Die euren instigste zoon Karel, wonde van jongs aaf bei zien uuëms en tant, en waas einig erfgenaam. Dèè bleef auch ongetrouwd, en reusde zien hieël leven op te lauwers van zien veurzaote. Hè heet noeët enne vinger oetgesjtoken, oe e zich meuij met koos make, lest zich in alles bedeene’n, en heel zich mèt gè mins op, behalve mèt den herbergeer van hotel “Antiek”, oe ’n èns per daag hèènwandelde’n, en ore zoot te preuve. Hè dronk an hoes ganse kelders wien leef. Zienen boek heij d’n ömvang van e wienvaat, en hè droog tet zoo veurzeechtig, det dè wien neet meurde. ’t Hoes van de Jenniskens, det ’n bewonde, waas en ès e groeët twieësjtokkig gebouw oet 1746. Van de Jenniskens woordt altied gezaogd, det ’t aafsjtammelinge van “Hunne” wore.
Beschrijving
Bewering dat een familie zou afstammen van de Hunnen.
Bron
Collectie Engels, verslag 2, verhaal 4 (Archief Meertens Instituut)
Naam Overig in Tekst
Jenneskens 
Jenneskens 
Hunnen
Hunnen
Naam Locatie in Tekst
Helden
Helden
Plaats van Handelen
Helden
Helden