Hoofdtekst
Grensstenen verplaatsen:
“Dreessen Tiesj” een boer van de van de vorige generatie, wonende aan Eyndt, nam het niet erg nauw met de eerlijkheid, en was steeds op uitbreiding van zijn aards bezit, in letterlijke zin, bedacht. Hij ploegde meestal enige voren van zijn buurman bij zijn land, en er werd beweerd, dat hij stiekem de grensstenen verlegde. Op zijn sterfbed plaagde hem zijn geweten, en lag hij te kermen en te kreunen: “Oe mot ich um toch laote?” Zijn buurman, Iezeren Henneske, die bij hem waakte, en een man, die nooit geen blad voor de mond nam, werd genoemd, wees hem terecht: “Legk um neer, oes te um gekregen hees!”
Omzetting in Heldens dialect van de verhalen, ingezonden onder no. L 291-2, verteld door Johannes Engels en Maria Lemmen, Helden [Collectie Engels, verslag 44]:
Grenssjtein verlegke:
“Dreessen Tiesj”, ennen boor, dèè we nag gekènd hebbe, plaocht ’t neet nauw te neme mèt te ieërlikheid. Hè waas erg nöt op aanwaos van ziene grongkd, en hè bouwde’n altied e paar vore van zienen nabberman d’r bei. Dao woord auch beweerd, det te sjtiekem de peul verlaog. Wie e ging sjterve, plaogde’n öm zie gewete. Hè laag tao te kummen en te kerme: “Oe mot ich öm toch laote?” Zienen èrste nabber “Iezeren Henneske” heij neet veul kompaossie, en zaoch: “Legk öm neer, oes te öm gekregen hees.”
“Dreessen Tiesj” een boer van de van de vorige generatie, wonende aan Eyndt, nam het niet erg nauw met de eerlijkheid, en was steeds op uitbreiding van zijn aards bezit, in letterlijke zin, bedacht. Hij ploegde meestal enige voren van zijn buurman bij zijn land, en er werd beweerd, dat hij stiekem de grensstenen verlegde. Op zijn sterfbed plaagde hem zijn geweten, en lag hij te kermen en te kreunen: “Oe mot ich um toch laote?” Zijn buurman, Iezeren Henneske, die bij hem waakte, en een man, die nooit geen blad voor de mond nam, werd genoemd, wees hem terecht: “Legk um neer, oes te um gekregen hees!”
Omzetting in Heldens dialect van de verhalen, ingezonden onder no. L 291-2, verteld door Johannes Engels en Maria Lemmen, Helden [Collectie Engels, verslag 44]:
Grenssjtein verlegke:
“Dreessen Tiesj”, ennen boor, dèè we nag gekènd hebbe, plaocht ’t neet nauw te neme mèt te ieërlikheid. Hè waas erg nöt op aanwaos van ziene grongkd, en hè bouwde’n altied e paar vore van zienen nabberman d’r bei. Dao woord auch beweerd, det te sjtiekem de peul verlaog. Wie e ging sjterve, plaogde’n öm zie gewete. Hè laag tao te kummen en te kerme: “Oe mot ich öm toch laote?” Zienen èrste nabber “Iezeren Henneske” heij neet veul kompaossie, en zaoch: “Legk öm neer, oes te öm gekregen hees.”
Onderwerp
SINSAG 0404 - Wo soll ich ihn hinsetzen?
  
Beschrijving
Grenssteenverzetter die op sterfbed vraagt waar hij de steen moeten laten, krijgt als antwoord daar waar de steen vandaan komt.
Bron
Collectie Engels, verslag 2, verhaal 5 (Archief Meertens Instituut)
Naam Overig in Tekst
Dreessen Tiesj   
Iezeren Henneske   
Naam Locatie in Tekst
Eijndt   
Plaats van Handelen
Helden   
