Hoofdtekst
Vuurbollen:
Omstreeks 1914-15 woonde ik als paardenknecht bij “Boers” in de Donk, met als tweede knecht Piet Hendricks. We sliepen samen in een kamertje op de schuur bij de paardenstal. We waren samen geweest buurten. Het was erg ruw en hardstikke donker toen we om 12 uur thuis kwamen. Toen we het kleine bij-deurtje van de schuurdeur open maakten, werd het opeens fel licht. We keken omhoog, en zagen een grote vurige bol van hoog uit de hemel, schuin naar beneden schieten. Ik heb toentertijd wel eens gehoord van de grote meteoor, die in Siberië neerkwam, doch weet niet, of dit in hetzelfde jaar was.
Verslag 61, Vertaling in het Kessels dialect van de in het A.B. doorgegeven Volksverhalen, verteld door Peter Hubertus Bouten, Kessel, onder no. L291-5 op 23-5-62. Helden, 6-3-1970 [Collectie Engels, verslag 5]
In 1914-1915, wie ich as wèrkknech, en Pietje van Hèndriks oet te Horsten as pèèrdsknech op Boershoof wonde, zoge we èns enne groeëte veurbolle, an de sjtikduusjteren hemel. Hè kwaam sjuuns aaf, en troch weg in ’t Oeëste. De leechtsjien wèèrde langszaam minder.
Wat versjrikde we os hélle! Ich weit, tet d’r in dèèn tied in Siberië enne groeëte meteoor ömlieëg kwaam; mer ich weit neet net, wienieje. Ich weit nag wel, det ’t hei, in de Donk, rouw en duusjter waas, en daags ter nao sjtorm, mèt raengen en sjnieë.
Omstreeks 1914-15 woonde ik als paardenknecht bij “Boers” in de Donk, met als tweede knecht Piet Hendricks. We sliepen samen in een kamertje op de schuur bij de paardenstal. We waren samen geweest buurten. Het was erg ruw en hardstikke donker toen we om 12 uur thuis kwamen. Toen we het kleine bij-deurtje van de schuurdeur open maakten, werd het opeens fel licht. We keken omhoog, en zagen een grote vurige bol van hoog uit de hemel, schuin naar beneden schieten. Ik heb toentertijd wel eens gehoord van de grote meteoor, die in Siberië neerkwam, doch weet niet, of dit in hetzelfde jaar was.
Verslag 61, Vertaling in het Kessels dialect van de in het A.B. doorgegeven Volksverhalen, verteld door Peter Hubertus Bouten, Kessel, onder no. L291-5 op 23-5-62. Helden, 6-3-1970 [Collectie Engels, verslag 5]
In 1914-1915, wie ich as wèrkknech, en Pietje van Hèndriks oet te Horsten as pèèrdsknech op Boershoof wonde, zoge we èns enne groeëte veurbolle, an de sjtikduusjteren hemel. Hè kwaam sjuuns aaf, en troch weg in ’t Oeëste. De leechtsjien wèèrde langszaam minder.
Wat versjrikde we os hélle! Ich weit, tet d’r in dèèn tied in Siberië enne groeëte meteoor ömlieëg kwaam; mer ich weit neet net, wienieje. Ich weit nag wel, det ’t hei, in de Donk, rouw en duusjter waas, en daags ter nao sjtorm, mèt raengen en sjnieë.
Beschrijving
Om middernacht zien van een verlichte vurige bol die naar beneden schiet.
Bron
Collectie Engels, verslag 5, verhaal 5 (Archief Meertens Instituut)
Naam Overig in Tekst
Boers 
Boers 
Piet Hendricks
Piet Hendricks
Naam Locatie in Tekst
Donk
Donk
Plaats van Handelen
Kessel
Kessel