Hoofdtekst
Duitse Bond:
Van de laatste bewoner van de burcht van Kessel, baron de Keverberg d’Aldenghoor, wordt ook verteld, dat hij lid van die bond was. Men meende, dat dit met vrijmetselarij in verband stond. De baron was een grote ploert, die naar kerk noch kluis ging, en met zijn vrouw en dochter overhoop lag. Zijn dochter ging om deze reden als boetelinge in een klooster. Toen hij een keer zonder paardenknecht of koetsier zat, en voornemens, weer een zijner talrijke reizen naar verdachte huizen in België te maken, vroeg hij een zoon van zijn pachter op de “Klaoshoof” als koetsier. Deze moest naderhand geregeld deze taak vervullen. Toen hij later wilde trouwen, en boer worden, kreeg hij van de baron een boerderij met vee cadeau!
De baron had een zeer zwaar sterfbed. Zijn vrouw en dochter haalden hem op het eind over, een priester te ontbieden. Er waren echter leden van het genootschap aanwezig, die dit wisten te verhinderen.
Verslag 61, Vertaling in het Kessels dialect van de in het A.B. doorgegeven Volksverhalen, verteld door Peter Hubertus Bouten, Kessel, onder no. L291-5 op 23-5-62. Helden, 6-3-1970 [Collectie Engels, verslag 5]
Van de lèsten baron van Kessel wèèrde vertèld, det ’n dao lid van waas. Me bracht tet aug in verbandj mèt vrijmetselarei. Dao woord aug vertèld, det te nao kerk nach kloes ging, en iddere wèèk mèt zien rietuug in Pruusses nao de hoere ging. Daodoor kwaam e met zien vrouw en dochter euverhoup te ligke. Die einigste dochter ging van ieëlend nao ’t kloeëster. Hè kwaam s’zonger koetseer te zitte. Doe had ‘r gezeen, det mie groeëtvader good mèt twieë pèèrd kos ömgaon. Hè vroog öm, of ’n op Zaoterdig, Zondig en Maondig höm nao Pruusses kos rieje. Ömdet ’n öm ’n hoeëg loeën boo, naam ’n det aan. Dao lierden e zien vrouw kènnen, die op ’t kesjtieël dinde. Ze waas van de boorderie “de Wèèrd”, die euver de Maas op te Ruiverse kantj ligkt, en eigendom waad van d’n baron. Dè dwong eur vader, öm die einigste dochter aaf te sjtaon. Ze kwaam dao, wie ze èllef jaor waas, en wonde dao twintjig jaor tèènge wil en dank.
Wie ze same wojen trouwe, waas ’n dao hieël mèt ingenomen, en hè gaaf eur ’t geldj vör ’n koe, e pèèrd en ’n dragende zoog. D’n baron wo op zie sjterfbèd niks van beisjtandj van enne geistelik wete; wie zien vrouw en dochter aug perbeerden öm euver te hale. Dao zoje lede van de vreimetselarei bie det sjterfbèd zien gewèèst, die verhindjerden, det ter eemes bie kos kome.
Van de laatste bewoner van de burcht van Kessel, baron de Keverberg d’Aldenghoor, wordt ook verteld, dat hij lid van die bond was. Men meende, dat dit met vrijmetselarij in verband stond. De baron was een grote ploert, die naar kerk noch kluis ging, en met zijn vrouw en dochter overhoop lag. Zijn dochter ging om deze reden als boetelinge in een klooster. Toen hij een keer zonder paardenknecht of koetsier zat, en voornemens, weer een zijner talrijke reizen naar verdachte huizen in België te maken, vroeg hij een zoon van zijn pachter op de “Klaoshoof” als koetsier. Deze moest naderhand geregeld deze taak vervullen. Toen hij later wilde trouwen, en boer worden, kreeg hij van de baron een boerderij met vee cadeau!
De baron had een zeer zwaar sterfbed. Zijn vrouw en dochter haalden hem op het eind over, een priester te ontbieden. Er waren echter leden van het genootschap aanwezig, die dit wisten te verhinderen.
Verslag 61, Vertaling in het Kessels dialect van de in het A.B. doorgegeven Volksverhalen, verteld door Peter Hubertus Bouten, Kessel, onder no. L291-5 op 23-5-62. Helden, 6-3-1970 [Collectie Engels, verslag 5]
Van de lèsten baron van Kessel wèèrde vertèld, det ’n dao lid van waas. Me bracht tet aug in verbandj mèt vrijmetselarei. Dao woord aug vertèld, det te nao kerk nach kloes ging, en iddere wèèk mèt zien rietuug in Pruusses nao de hoere ging. Daodoor kwaam e met zien vrouw en dochter euverhoup te ligke. Die einigste dochter ging van ieëlend nao ’t kloeëster. Hè kwaam s’zonger koetseer te zitte. Doe had ‘r gezeen, det mie groeëtvader good mèt twieë pèèrd kos ömgaon. Hè vroog öm, of ’n op Zaoterdig, Zondig en Maondig höm nao Pruusses kos rieje. Ömdet ’n öm ’n hoeëg loeën boo, naam ’n det aan. Dao lierden e zien vrouw kènnen, die op ’t kesjtieël dinde. Ze waas van de boorderie “de Wèèrd”, die euver de Maas op te Ruiverse kantj ligkt, en eigendom waad van d’n baron. Dè dwong eur vader, öm die einigste dochter aaf te sjtaon. Ze kwaam dao, wie ze èllef jaor waas, en wonde dao twintjig jaor tèènge wil en dank.
Wie ze same wojen trouwe, waas ’n dao hieël mèt ingenomen, en hè gaaf eur ’t geldj vör ’n koe, e pèèrd en ’n dragende zoog. D’n baron wo op zie sjterfbèd niks van beisjtandj van enne geistelik wete; wie zien vrouw en dochter aug perbeerden öm euver te hale. Dao zoje lede van de vreimetselarei bie det sjterfbèd zien gewèèst, die verhindjerden, det ter eemes bie kos kome.
Onderwerp
TM 2900 - Vrijmetselaars 
TM 2900 - Vrijmetselaars 
TM 4301 - Persoon kan niet sterven
TM 4301 - Persoon kan niet sterven
Beschrijving
Kasteelheer leidt losbandig leven, is lid van de Duitse Bond die verbonden is met de vrijmetselarij. Hij kan moeilijk sterven, maar leden van de bond verhinderen de komst van een priester.
Bron
Collectie Engels, verslag 5, verhaal 14 (Archief Meertens Instituut)
Naam Overig in Tekst
Duitse Bond
Duitse Bond
de Keverberg d’Aldenghoor
de Keverberg d’Aldenghoor
Klaoshoof
Klaoshoof
de Wèèrd
de Wèèrd
Naam Locatie in Tekst
Kessel
Kessel
Plaats van Handelen
Kessel
Kessel