Hoofdtekst
(6.25 min.)
FK: Sa komt my yn’t sin, dat ha ik leau’k noait sein, mar dan wie der ek in, in lyts doarpke. En dat doarpke dêr wie, soe, skoalfeest wêze, hin. En, dan wie it ek allegear, allegear feest. De bern en dat stie der heul dik en och de grutten diene ek mei. En sa wiene se ek op it feest en wie der in, eh, in rychje tintsjes, diskes, dêr’t je wat keapje koene. Mar sa jeugd, stil pijn. Mar dat joech de trochslach. En doe wie it dan ek al safier. De berntsjes hiene spultsjes dien, prizen wûn en sa en de grutten hiene dien. Mar doe begûnnen se dan te kuierjen, it lân ris op en del, ús tún ris langs mar dan wie it lyk as dominees frou mei meesters frou, de smidsfrou mei de timmerman syn frou. En sa fûn elk, elk syn slach. Mar it earme fiskerswyfke, dat bleau allinnich stean, dêr seach gjinien nei. En wat wie’t dêr. Dêr kôm mefrou de freule oan, dat spande wol de kroan. Elk juichde en sy socht by de diskes langs wat fan har gading wie en dêr komme de bern, och heden, sy hienen de priis wûn en de oaren hie it ferlern. En dêr sjocht se om. En dêr seit se tsjin de fiskersfrou moatte jo hjoed de wille allinnich ha. Ei ja, myn man is nei de see. No de freule wie oan gjin tiid noch selskip bûn. Dan sille wy hjoed tegearre gean. Mar doe sei dat folk, och hiene wy dy frou mar meinôm.
DJ: dan hiene se by har west. Jawis.
FK: Ja, hiene wy se meinôm, mar se hiene it net dien, hin. Mar dat wie no de ein fan it feest, hin, sa fleurich hin. Wat kin it al raar gean, hin.
DJ: Jawis. Se lieten dat minske yn de steek en doe krige it minske noch it moaiste plak.
FK: Ja ja, krige se noch it moaiste plak, ja, ja, it iene as d’oare, hin.
DK: In freonlike (overstaanbaar)
FK: It is inkeld wolris faker dat soks gebeurt, hin.
(8.48 min.)
DJ: der hat ek ris sa’n ferhaal fan jo dat gong ek oer in freule, wite je wol. Dy freule dy gong der op út. Dy woe wite hoe’t de minsken wiene. Herinnerje jo it noch wol? Dy gong sa bylâns, by de minsken lâns. Op ’t lêst kaam se by in pear hiele earme minsken en dat ferklaaide se har as bedelares.
(9.15 min.)
FK: mar sjo’ dat wie sa, hin, hin, hin
DJ: ik zei, ja u hebt dat verhaal.
VK: ja, ja
FK: en dy freule, dy woe earst eh, eh, wite, doe tocht se myn personiel fertsjinnet sa folle net as dy minsken dy’t komme te bedeljen.
VK: Ja
FK: ja, mar sju, doe’t se sels kaam dan krige se twa droege ierpels en en en twa sinten en sa. Doe waard se it wol gewaar, hin. Mar jo wite it wol, hin.
(09.41 min.)
DJ: ja
VK: het staat ook op die lijst
DJ: staat op die lijst. Ik dacht niet dat het een oud volksverhaal was, wat meer een (overstaanbaar) verhaal.
VK: ja, dat denk ik wel, maar ik heb het toch op de lijst gezet. Het zal een verhaal uit de 19de eeuw zijn, denk ik.
DJ: ja, dat zal wel.
VK: Zal wel zo'n novelle zijn uit de 19de eeuw.
DJ: ja, dacht ik ook.
(10.00 min.)
FK: Sa komt my yn’t sin, dat ha ik leau’k noait sein, mar dan wie der ek in, in lyts doarpke. En dat doarpke dêr wie, soe, skoalfeest wêze, hin. En, dan wie it ek allegear, allegear feest. De bern en dat stie der heul dik en och de grutten diene ek mei. En sa wiene se ek op it feest en wie der in, eh, in rychje tintsjes, diskes, dêr’t je wat keapje koene. Mar sa jeugd, stil pijn. Mar dat joech de trochslach. En doe wie it dan ek al safier. De berntsjes hiene spultsjes dien, prizen wûn en sa en de grutten hiene dien. Mar doe begûnnen se dan te kuierjen, it lân ris op en del, ús tún ris langs mar dan wie it lyk as dominees frou mei meesters frou, de smidsfrou mei de timmerman syn frou. En sa fûn elk, elk syn slach. Mar it earme fiskerswyfke, dat bleau allinnich stean, dêr seach gjinien nei. En wat wie’t dêr. Dêr kôm mefrou de freule oan, dat spande wol de kroan. Elk juichde en sy socht by de diskes langs wat fan har gading wie en dêr komme de bern, och heden, sy hienen de priis wûn en de oaren hie it ferlern. En dêr sjocht se om. En dêr seit se tsjin de fiskersfrou moatte jo hjoed de wille allinnich ha. Ei ja, myn man is nei de see. No de freule wie oan gjin tiid noch selskip bûn. Dan sille wy hjoed tegearre gean. Mar doe sei dat folk, och hiene wy dy frou mar meinôm.
DJ: dan hiene se by har west. Jawis.
FK: Ja, hiene wy se meinôm, mar se hiene it net dien, hin. Mar dat wie no de ein fan it feest, hin, sa fleurich hin. Wat kin it al raar gean, hin.
DJ: Jawis. Se lieten dat minske yn de steek en doe krige it minske noch it moaiste plak.
FK: Ja ja, krige se noch it moaiste plak, ja, ja, it iene as d’oare, hin.
DK: In freonlike (overstaanbaar)
FK: It is inkeld wolris faker dat soks gebeurt, hin.
(8.48 min.)
DJ: der hat ek ris sa’n ferhaal fan jo dat gong ek oer in freule, wite je wol. Dy freule dy gong der op út. Dy woe wite hoe’t de minsken wiene. Herinnerje jo it noch wol? Dy gong sa bylâns, by de minsken lâns. Op ’t lêst kaam se by in pear hiele earme minsken en dat ferklaaide se har as bedelares.
(9.15 min.)
FK: mar sjo’ dat wie sa, hin, hin, hin
DJ: ik zei, ja u hebt dat verhaal.
VK: ja, ja
FK: en dy freule, dy woe earst eh, eh, wite, doe tocht se myn personiel fertsjinnet sa folle net as dy minsken dy’t komme te bedeljen.
VK: Ja
FK: ja, mar sju, doe’t se sels kaam dan krige se twa droege ierpels en en en twa sinten en sa. Doe waard se it wol gewaar, hin. Mar jo wite it wol, hin.
(09.41 min.)
DJ: ja
VK: het staat ook op die lijst
DJ: staat op die lijst. Ik dacht niet dat het een oud volksverhaal was, wat meer een (overstaanbaar) verhaal.
VK: ja, dat denk ik wel, maar ik heb het toch op de lijst gezet. Het zal een verhaal uit de 19de eeuw zijn, denk ik.
DJ: ja, dat zal wel.
VK: Zal wel zo'n novelle zijn uit de 19de eeuw.
DJ: ja, dacht ik ook.
(10.00 min.)
Onderwerp
VDK 0979* - De edelvrouw als bedelvrouw
VDK 0979* - De edelvrouw als bedelvrouw 
Beschrijving
Een freule toont mededogen met een arme vissersvrouw. Later verkleedt de freule zichzelf als bedelaar om te zien hoe de mensen reageren, en ze stelt vast dat ze bij de dorpelingen maar bitter weinig ontvangt.
Bron
CD M.0531.1 (gedigitaliseerde bandopname van J.J. Voskuil)
Commentaar
Afschrift: Romkje Bosma.