KOOIJMAN0793

Vrouw Van Dijk van 't spoorblok in Hekendorp, die was heel wat mans. As d'r een vrouw mos bevalle, dan gonge ze naar d'r toe. En as d'r hut of her een koei in 't water zat, tien twaalf boere d'r bij, trekke mit touwe, lauw kans. Maar dan, vrouw Van Dijk d'r bij hale! Ze aaide de koei over z'n kop. "Kom maar beessie!" zee ze dan. En de koei sprong inene op de kant. Met paarde precies eenderhand. Ze was van geen paard bang. As 't paard overkoot was, ze streek 'm, al was die nog zo wild. En as d'r een paard in 't water zat en ze stinge te trekke mit touwe... "Maak die touwe maar los", zee ze dan, "ik heb geen touwe nodig" . Maar ik heb ie nog niet verteld, hoe vrouw Van Dijk daaran gekomme is. Dat heb ik van H. v.d. S. en die had 't weer van z'n vader. Vrouw Van Dijk, die heb 't overgenome van d'r moeder en die had 't ok weer van d'r moeder en die had 't ok weer van d'r moeder. En die grootmoeder die had 't weer van een tante. Die tante woonde in de Twaalfmurge[1]. En die had toch zoveel macht, nog veel meer as al die an- dere mense. Affijn, 't was in die tijd, d'r komme toen is jagers, die gonge op jacht. Toen zegt ze teuge die jagers: "Wat mo jullie doen met dat geweer?" "We gaan jage op haze", zeje die jagers. "Daar heb ie toch geen geweer voor nodig! Kijk is", zeid ze, "ik heb hier ene vinger en da's net zoveul of meer as een geweer. Kijk d'r zit een kraai in die boom. As ik daar naar wijs, dan valt ie dood naar beneje" . En die kraai viel dood naar beneje. Toen zegge die jagers: "Gaat met ons mee. Dan gane we same op de hazejacht". "Ja", zeid ze, "dat wil ik wel doen, maar geen geweer d'r bij". Toen zegge die jagers: "Maar dan komme me zonder haze thuis". "Nee", zeid ze, "ik wil wel meegaan, maar zonder gewere. En dan bringe we niet meer mee dan de man ieder een haas". Toen stinge die jagers eerst eve te prakkezere: "Wat zelle me doen?" Toen zegge ze: "We durve haast niet, want we binne bang voor toverderij!" "Nee", zeid ze, "'t is geen toverderij, maar de macht die ik heb. Want ik heb een aparte gave!" Affijn, prate en rommele, toen is ze toch meegegaan. "Kijk", zei ze, "daar leg d'r al een". En toen lag d'r al een haas. Dat dee ze zo vier keer, tot ieder een haas had. Toen zeid ze: "Nou is 't wel. We gaan terug!" Toen gonge ze terug naar d'r woning en prizzenteerde de jagers een bakkie thee. Maar die namme 't niet. De jagers vroege of ze is meeging voor een drijfjacht. Toen zeid ze: "Me macht heb ie gezien en dan is 't wel. Ik gaat niet meer mee" .

[1]buurtschap in Reeuwijk

SINSAG 0580 - Andere Hexenkünste    SINSAG 0580 - Andere Hexenkünste   

TM 3102 - Belezer geneest mens of dier    TM 3102 - Belezer geneest mens of dier   

Vrouw Van Dijk had uit Hekendorp had een aparte gave. Ze hielp vrouwen met bevallen en ze kon met dieren fluisteren. Op een dag kwamen er jagers langs, die op hazen gingen jagen. Volgens vrouw Van Dijk was het onzin dat de jagers geweren meenamen, hazen vangen kon ook zonder geweer. De jagers geloofden haar niet en dus ging vrouw Van Dijk mee op hazenjacht. Ze ving voor elke jager een haas door er alleen maar naar te wijzen. Daarna vroegen de jagers of ze mee op drijfjacht wilde, maar dat wilde ze niet. Ze zei: "Jullie hebben mijn macht nu gezien en dan is het wel. Ik ga niet meer mee."

Henk Kooijman: Volksverhalen uit het grensgebied van Zuid-Holland, Utrecht, Gelderland en Noord-Brabant. Amsterdam 1988.

KOOIJMAN0275, KOOIJMAN0513, KOOIJMAN0635, KOOIJMAN0697 en KOOIJMAN780 gaan over dezelfde vrouw Van Dijk en haar bijzondere gave.

vrouw Van Dijk    vrouw Van Dijk   

H. v.d. S.    H. v.d. S.   

Hekendorp    Hekendorp   

Twaalfmurge    Twaalfmurge   

Reeuwijk    Reeuwijk   

Hekendorp    Hekendorp