Hoofdtekst
De tweede verschryvinge van Doctor Faustus die hy synen gheest overghegheyen heeft.
‘ICk, Doctor Faustus, bekenne met mijne eyghene handt ende bloet, dat ick ditte mijn eerste instrumentende verschrijvinge tot int 17e jaer sterck ende vast gehouden hebbe, God ende alle menschen vyant geweest ben, waermede dat ick nu voortaen mijn lijf ende siele den machtigen god Lucifer overgeve om met my na dese volghende seven jaren te moghen zijnen wille doen. Daerteghen so belooft hy my wederomme dat hy my mijn leven noch vercorten noch verlengen en sal, hetsy oock in de doot oft in de helle my met geene pijne en sal deelachtich maken. Hierop verspreke ic my wederomme dat ick gheene menschen meer, tsy met vermanen, met eeren, met leeren, met onderwijsinghe oft met dreyghementen door Gods woort ofte door eenighe wereltlicke ofte gheestelicke leeraers, sal laeten verleyden oft hare leere navolghen sal. Ende tot meerder cracht ende ghetuygenisse deser mijner verschrijvinge ende belofte,
soo hebbe ick dit met mijnen eygenen bloede gheschreven. Datum tot Wittenberch, etc.’
Na dusdanige verdoemelicke ende godloose verschrijvinghe is hy den goeden ouden man soo vyant gheworden dat hy hem na zijn lijf ende leven stont. Maer zijn christelick ghebet ende zijnen wandel heeft den boosen vyant alsulcken stoot gedaen dat hy ontrent hem niet en heeft connen comen! Dan alleene twee dagen daerna, als eens den ouden man te bedde gaen soude, so hoorde hy in zijn huys een groot gheruchte dat hy noyt tevoren ghehoort en hadde. Ende tquam tot hem in de camer. Het correde gelijck een vercken, seer lange duerende. Daerna so begost den goeden ouden man metten gheest te spotten ende seyde: ‘O wat een boersche musycke is dat! Dan het is eenen lieflicken sanck van eenen geest, gelijc oft eenen lofsanck van eenen engel ware, die niet twee dagen int paradijs en conde geblijven. Hy vereert hem in anderlieden huys ende en heeft in zijn eygen wooninghe niet mogen blijven.’ Met dese spotterie heeft hy den gheest verdreven. Doctor Faustus vraechde hem hoe dat hy met den ouden man was omgegaen. Daerop antwoorde den gheest dat hy aen hem niet en hadde connen gecomen, want hy was gewapent: ‘Daertoe so heeft hy mijnder gespot, hetwelcke my seer verdroten heeft, insonderheyt omdat hy my mijnen val verweet.’ Aldus beschudt Godt alle vromen christen die haer teghen den boosen gheest aen Godt bevelen.
‘ICk, Doctor Faustus, bekenne met mijne eyghene handt ende bloet, dat ick ditte mijn eerste instrumentende verschrijvinge tot int 17e jaer sterck ende vast gehouden hebbe, God ende alle menschen vyant geweest ben, waermede dat ick nu voortaen mijn lijf ende siele den machtigen god Lucifer overgeve om met my na dese volghende seven jaren te moghen zijnen wille doen. Daerteghen so belooft hy my wederomme dat hy my mijn leven noch vercorten noch verlengen en sal, hetsy oock in de doot oft in de helle my met geene pijne en sal deelachtich maken. Hierop verspreke ic my wederomme dat ick gheene menschen meer, tsy met vermanen, met eeren, met leeren, met onderwijsinghe oft met dreyghementen door Gods woort ofte door eenighe wereltlicke ofte gheestelicke leeraers, sal laeten verleyden oft hare leere navolghen sal. Ende tot meerder cracht ende ghetuygenisse deser mijner verschrijvinge ende belofte,
soo hebbe ick dit met mijnen eygenen bloede gheschreven. Datum tot Wittenberch, etc.’
Na dusdanige verdoemelicke ende godloose verschrijvinghe is hy den goeden ouden man soo vyant gheworden dat hy hem na zijn lijf ende leven stont. Maer zijn christelick ghebet ende zijnen wandel heeft den boosen vyant alsulcken stoot gedaen dat hy ontrent hem niet en heeft connen comen! Dan alleene twee dagen daerna, als eens den ouden man te bedde gaen soude, so hoorde hy in zijn huys een groot gheruchte dat hy noyt tevoren ghehoort en hadde. Ende tquam tot hem in de camer. Het correde gelijck een vercken, seer lange duerende. Daerna so begost den goeden ouden man metten gheest te spotten ende seyde: ‘O wat een boersche musycke is dat! Dan het is eenen lieflicken sanck van eenen geest, gelijc oft eenen lofsanck van eenen engel ware, die niet twee dagen int paradijs en conde geblijven. Hy vereert hem in anderlieden huys ende en heeft in zijn eygen wooninghe niet mogen blijven.’ Met dese spotterie heeft hy den gheest verdreven. Doctor Faustus vraechde hem hoe dat hy met den ouden man was omgegaen. Daerop antwoorde den gheest dat hy aen hem niet en hadde connen gecomen, want hy was gewapent: ‘Daertoe so heeft hy mijnder gespot, hetwelcke my seer verdroten heeft, insonderheyt omdat hy my mijnen val verweet.’ Aldus beschudt Godt alle vromen christen die haer teghen den boosen gheest aen Godt bevelen.
Onderwerp
SINSAG 0881 - Der Teufelsvertrag. Mann schliesst einen Vertrag mit dem Teufel, welcher ihm bei seiner Arbeit Hilfe leistet. 
SINSAG 0881 - Der Teufelsvertrag. Mann schliesst einen Vertrag mit dem Teufel, welcher ihm bei seiner Arbeit Hilfe leistet. 
Beschrijving
Faustus hernieuwt zijn contract met de duivel:
'Ik, Doctor Faustus, beken met mijn eigen hand en bloed, dat ik mijn eerste belofte aan de duivel zeventien jaar lang volgehouden heb en God en alle mensen tot vijand ben geweest, waarmee ik mijn lijf en ziel aan de machtige Lucifer overgeef, opdat hij met mij na de volgende zeven jaar mag doen wat hij wil. Daartegenover staat dat hij mij belooft mijn leven noch te verkorten, noch verlengen en zal, hetzij in de dood of in de hel, mij geen pijn doen.
Hierop beloof ik wederom dat ik mij door niemand meer zal laten verleiden tot Gods woord, hetzij door vermanen, door eren, door leren, door onderwijzing of door dreigementen.
Om deze belofte meer kracht te geven heb ik de tekst met mijn eigen bloed geschreven.
Datum te Wittenberg, etc.'
Na het tekenen van dit contract is hij zich zeer vijandig gaan gedragen jegens zijn goede buurman. Een enorm geraas gaat door de kamer van de oude man. Het klinkt als een knorrend varken. De oude man spot ermee, hij zegt tegen de geest dat het klinkt als boerenmuziek. Aan de andere kant vindt hij de muziek nog best aardig voor een engel die het nog geen twee dagen uit heeft kunnen houden in het paradijs. Met deze spot verdrijft hij de geest.
God beschermt alle vrome christenen.
'Ik, Doctor Faustus, beken met mijn eigen hand en bloed, dat ik mijn eerste belofte aan de duivel zeventien jaar lang volgehouden heb en God en alle mensen tot vijand ben geweest, waarmee ik mijn lijf en ziel aan de machtige Lucifer overgeef, opdat hij met mij na de volgende zeven jaar mag doen wat hij wil. Daartegenover staat dat hij mij belooft mijn leven noch te verkorten, noch verlengen en zal, hetzij in de dood of in de hel, mij geen pijn doen.
Hierop beloof ik wederom dat ik mij door niemand meer zal laten verleiden tot Gods woord, hetzij door vermanen, door eren, door leren, door onderwijzing of door dreigementen.
Om deze belofte meer kracht te geven heb ik de tekst met mijn eigen bloed geschreven.
Datum te Wittenberg, etc.'
Na het tekenen van dit contract is hij zich zeer vijandig gaan gedragen jegens zijn goede buurman. Een enorm geraas gaat door de kamer van de oude man. Het klinkt als een knorrend varken. De oude man spot ermee, hij zegt tegen de geest dat het klinkt als boerenmuziek. Aan de andere kant vindt hij de muziek nog best aardig voor een engel die het nog geen twee dagen uit heeft kunnen houden in het paradijs. Met deze spot verdrijft hij de geest.
God beschermt alle vrome christenen.
Bron
Carel Baten, Warachtighe historie van doctor Johannes Faustus. (ed. René Blankers) Jasper Troyen (?), Dordrecht 1592, 49r-49v
http://www.dbnl.org/tekst/bate002wara02_01/bate002wara02_01_0058.php
http://www.dbnl.org/tekst/bate002wara02_01/bate002wara02_01_0058.php
Naam Overig in Tekst
Faustus
Faustus
Plaats van Handelen
Erfurt
Erfurt