Hoofdtekst
Een meid was nergens bang voor. Om haar op de proef te stellen, werd een weddenschap aangegaan dat ze geen been uit het beenderenhok op het kerkhof durfde halen.
's Avonds ging ze er heen, maar nu had de ander zich daar opgesteld.
Toen zij een been pakte, riep een grafstem: "Dat is mijn been."
Ze greep dus een ander, doch weer klonk: "Dat is mijn been."
Toen ze ten derde male een been aanpakte en weer gezegd werd "dat is mijn been", zei de meid: "Loop nou na de wélicht! Welk mensch heb nou drie beene? Ik gaan hier mee school, anders zou ik me weddenschap verlieze."
's Avonds ging ze er heen, maar nu had de ander zich daar opgesteld.
Toen zij een been pakte, riep een grafstem: "Dat is mijn been."
Ze greep dus een ander, doch weer klonk: "Dat is mijn been."
Toen ze ten derde male een been aanpakte en weer gezegd werd "dat is mijn been", zei de meid: "Loop nou na de wélicht! Welk mensch heb nou drie beene? Ik gaan hier mee school, anders zou ik me weddenschap verlieze."
Onderwerp
VDK 1676D* - Schedel halen uit knekelhuis: "Dit is mijn vaders hoofd."
  
ATU 1676D - “That’s my Head!”   
sinVDK 1676D* - Der Gang zum Knochenhaus um einen Totenkopf zu holen.   
Beschrijving
Meid neemt weddenschap aan om een been uit het knekelhuis op het kerkhof te halen. Iemand heeft zich daar verstopt en roept tot driemaal dat het zijn been is. Bij de derde keer zegt de meid dat geen mens drie benen heeft en dat zij het been meeneemt omdat ze anders de weddenschap verliest.
Bron
Collectie Bakker (Archief Meertens Instituut)
Commentaar
2 oktober 1901
Schedel halen uit het knekelhuis: "Dit is mijn vaders hoofd!"
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
