Hoofdtekst
De dode in het stro
Er was eens een boerenknecht die in de toekomst kon kijken. Een geheimzinnige macht haalde hem 's nachts uit zijn slaap. Dan werd hij onrustig, stond op en doolde door het huis en over het erf tot hij zag wat de toekomst verborg.
Op een keer stond hij in het holst van de nacht op de deel. In het stro lag een dode, toegedekt met een lijkkleed. Het was te donker om vast te stellen wie het was, en om zich bij daglicht zekerheid te kunnen verschaffen, sneed hij bij de rechter slaap een lok haar weg.
Terug in bed viel hij in een diepe slaap.
De volgende morgen keek hij meteen wie een haarlok miste, maar niemand was iets kwijt. Tot hij zich over een emmer water bukte om zich te wassen.
Aan zijn spiegelbeeld ontbrak een lok haar.
Het leed geen twijfel wat hem boven het hoofd hing.
Hij zei tegen de boer: "Vannacht zag ik dat het hier verkeerd met mij zal aflopen."
Die kende zijn gave en liet hem uit medelijden gaan, hoewel het oogsttijd was.
De knecht liep dagenlang door voor hij op een andere boerderij werk aannam. Daar bleef hij jaren, in goede gezondheid. Het voorgezicht vergat hij.
Op een dag liep hij in een herberg zijn vroegere baas tegen het lijf. Ze raakten in gesprek en omdat ze dezelfde kant uitmoesten, klom de knecht bij de boer op de wagen.
Bij de boerderij aangekomen, nodigde deze hem uit te blijven eten.
Op hetzelfde ogenblik drong zich het beeld van de dode in het stro bij de knecht op. Hij wilde de uitnodiging afslaan, maar de boerin bemoeide zich ermee, en hij kon er niet onderuit.
De arme man kon geen woord meer uitbrengen, zo benauwd had hij het.
Toen de dampende borden op tafel werden gezet, bezweek hij.
Zoals bij de boeren gebruikelijk was, werd hij op de deel in het stro met een lijkkleed toegedekt.
(Overijssel)
Er was eens een boerenknecht die in de toekomst kon kijken. Een geheimzinnige macht haalde hem 's nachts uit zijn slaap. Dan werd hij onrustig, stond op en doolde door het huis en over het erf tot hij zag wat de toekomst verborg.
Op een keer stond hij in het holst van de nacht op de deel. In het stro lag een dode, toegedekt met een lijkkleed. Het was te donker om vast te stellen wie het was, en om zich bij daglicht zekerheid te kunnen verschaffen, sneed hij bij de rechter slaap een lok haar weg.
Terug in bed viel hij in een diepe slaap.
De volgende morgen keek hij meteen wie een haarlok miste, maar niemand was iets kwijt. Tot hij zich over een emmer water bukte om zich te wassen.
Aan zijn spiegelbeeld ontbrak een lok haar.
Het leed geen twijfel wat hem boven het hoofd hing.
Hij zei tegen de boer: "Vannacht zag ik dat het hier verkeerd met mij zal aflopen."
Die kende zijn gave en liet hem uit medelijden gaan, hoewel het oogsttijd was.
De knecht liep dagenlang door voor hij op een andere boerderij werk aannam. Daar bleef hij jaren, in goede gezondheid. Het voorgezicht vergat hij.
Op een dag liep hij in een herberg zijn vroegere baas tegen het lijf. Ze raakten in gesprek en omdat ze dezelfde kant uitmoesten, klom de knecht bij de boer op de wagen.
Bij de boerderij aangekomen, nodigde deze hem uit te blijven eten.
Op hetzelfde ogenblik drong zich het beeld van de dode in het stro bij de knecht op. Hij wilde de uitnodiging afslaan, maar de boerin bemoeide zich ermee, en hij kon er niet onderuit.
De arme man kon geen woord meer uitbrengen, zo benauwd had hij het.
Toen de dampende borden op tafel werden gezet, bezweek hij.
Zoals bij de boeren gebruikelijk was, werd hij op de deel in het stro met een lijkkleed toegedekt.
(Overijssel)
Onderwerp
SINSAG 0484 - Die Haarlocke. 
SINSAG 0484 - Die Haarlocke. 
Beschrijving
Een boerenknecht die in de toekomst kan kijken, ziet op een nacht een dode in het stro liggen, toegedekt met een lijkkleed. Omdat het te donker is om te zien wie het is, snijdt hij een pluk haar weg bij de rechter slaap. De volgende dag ziet hij dat hijzelf een lok haar mist. Hij weet nu dat het slecht met hem zal aflopen. Hij gaat in dienst bij een andere boerderij. Hij vergeet wat hij die nacht zag. Jaren later komt hij zijn oude baas weer tegen. Hij wordt uitgenodigd voor de maaltijd. Tijdens het eten bezwijkt hij. Hij wordt op de deel in het stro met een lijkkleed toegedekt.
Bron
E. de Jong& P. Klaasse: Sagen en Legenden van de Lage Landen. Bussum 1980, p. 48
Commentaar
1980
Bron: E. de Jong & H. Sleutelaar: Sprookjes van de Lage Landen, Amsterdam 1972, p.108
Het afleggen van doden op stro was vroeger op het platteland algemeen gebruikelijk. Men geloofde dat stro de geesten weerde. Bij de begrafenis werd de kist op hetzelfde lijkstro gezet. Onderweg wierp men af en toe wat stro op de grond om te voorkomen dat de ziel van de dode de weg naar huis zou kunnen terugvinden. De rest van het stro werd op het kerkhof verbrand. (E. de Jong & P. Klaasse: Sagen en Legenden van de Lage Landen, Bussum 1980,p.159)
Het afleggen van doden op stro was vroeger op het platteland algemeen gebruikelijk. Men geloofde dat stro de geesten weerde. Bij de begrafenis werd de kist op hetzelfde lijkstro gezet. Onderweg wierp men af en toe wat stro op de grond om te voorkomen dat de ziel van de dode de weg naar huis zou kunnen terugvinden. De rest van het stro werd op het kerkhof verbrand. (E. de Jong & P. Klaasse: Sagen en Legenden van de Lage Landen, Bussum 1980,p.159)
Die Haarlocke
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20