Hoofdtekst
Het voorgezicht
Een oude boer kwam op een winteravond terug uit een naburig gehucht. In plaats van een binnenpad nam hij de straatweg. Hij liep rustig door tot hij opeens voelde dat hij van de weg werd geschoven.
Verbaasd bleef hij staan. Hij zag een wagen aankomen die met twee paarden, een bruin en een zwart, was bespannen. De voerman liep er naast en was in het zwart gekleed, evenals de mensen die in de stoet achter de wagen meeliepen.
Het sombere gezelschap verdween in de richting van het veen, waarachter het kerkhof lag.
Ik moet goed opletten wie er met een verkeerd span paarden wordt begraven, dacht de boer bij zichzelf. Hij herkende verschillende mensen, en vertelde het voorval thuis aan zijn vrouw.
Niet lang daarna stierf een oude man, een familielid van de mensen die hij had herkend.
Bij diens begrafenis zag hij dat de wagen getrokken werd door een bruin en een zwart paard.
Dit kwam nooit voor, hij was benieuwd naar de reden. Het bleek dat het veen zo drassig was dat de paarden houten blokken aan de hoeven moesten dragen om er niet in weg te zakken.
Het tweede zwarte paard had zich hevig tegen het onderbinden van de trippen verzet. En daarom had men het door een bruin moeten vervangen.
(Drente)
Een oude boer kwam op een winteravond terug uit een naburig gehucht. In plaats van een binnenpad nam hij de straatweg. Hij liep rustig door tot hij opeens voelde dat hij van de weg werd geschoven.
Verbaasd bleef hij staan. Hij zag een wagen aankomen die met twee paarden, een bruin en een zwart, was bespannen. De voerman liep er naast en was in het zwart gekleed, evenals de mensen die in de stoet achter de wagen meeliepen.
Het sombere gezelschap verdween in de richting van het veen, waarachter het kerkhof lag.
Ik moet goed opletten wie er met een verkeerd span paarden wordt begraven, dacht de boer bij zichzelf. Hij herkende verschillende mensen, en vertelde het voorval thuis aan zijn vrouw.
Niet lang daarna stierf een oude man, een familielid van de mensen die hij had herkend.
Bij diens begrafenis zag hij dat de wagen getrokken werd door een bruin en een zwart paard.
Dit kwam nooit voor, hij was benieuwd naar de reden. Het bleek dat het veen zo drassig was dat de paarden houten blokken aan de hoeven moesten dragen om er niet in weg te zakken.
Het tweede zwarte paard had zich hevig tegen het onderbinden van de trippen verzet. En daarom had men het door een bruin moeten vervangen.
(Drente)
Onderwerp
SINSAG 0482 - Das weisse Pferd vor dem Leichenwagen gesehen
SINSAG 0482 - Das weisse Pferd vor dem Leichenwagen gesehen
Beschrijving
Een oude boer wordt op de weg naar huis opeens van de weg geschoven. Hij blijft verbaasd staan. Dan ziet hij een kar aankomen met twee paarden ervoor, een bruin en een zwart paard. De voerman en de mensen die met de kar meelopen zijn in het zwart gekleed. Ze lopen naar het kerkhof. De boer vraagt zich af wie er met dit verkeerde span paarden begraven wordt. Thuisgekomen vertelt hij het verhaal aan zijn vrouw.
Niet lang daarna sterft een oude man. Bij de begrafenis wordt de wagen getrokken door een bruin en zwart paard. Het veen is zo drassig, dat de paarden houten blokken aan de hoeven moeten dragen om er niet in weg te zakken. Het tweede zwarte paard had zich verzet tegen het onderbinden van de trippen. Daarom moest men het door een bruin paard vervangen.
Niet lang daarna sterft een oude man. Bij de begrafenis wordt de wagen getrokken door een bruin en zwart paard. Het veen is zo drassig, dat de paarden houten blokken aan de hoeven moeten dragen om er niet in weg te zakken. Het tweede zwarte paard had zich verzet tegen het onderbinden van de trippen. Daarom moest men het door een bruin paard vervangen.
Bron
E. de Jong & P. Klaasse: Sagen en Legenden van de Lage Landen. Bussum 1980, p. 96
Commentaar
1980
Bron: J.H. Bergmans - Beins: Drentsche volksoverleveringen, Assen 1945, pp.32-33
Das weisse Pferd vor dem Leichenwagen gesehen.
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20