Hoofdtekst
En, overigens, werd die mensen toch geen kwaad aangedaan, die nog zaten liet weer gauw los en da was weer weg. Maor u voelt het al, die mensen waoren vreselijk verontrust… en men verdacht ‘r natuurlijk de zwijger van. De verteller, zijn vader, is op een morgen met een andere knecht op een stuk weiland gegaon dat in de buurt lei, waor ze de zwijger wel ’s met un riek naortoe zaogen gaon. Eh, de zwijger weggewerkt op één of andere wijze, men gaat graven, en men vindt al gauw in de zanderige grond die daar ligt, een vel van een veulen met un kop. Dus, soort huid, met un ketting. Deze beide dingen worden meegenomen en d’n boer wordt verteld wat ze gevonden hebben. “Jongens,” zegt d’n boer, “Daor gaon we de pastoor bij haolen.” Dus hij spant zijn [telbrietjen?] in den anderen morgen want da gebeurden ’s zondags en ’s maandags gaot die naor de pastoor en de pastoor komt mee. Ze tonen ‘m dat. “Oh, da’s een duidelijk geval, dat is de zwijger… En nu moet ge de zwijger vanmiddag naar Belgen sturen, via Hulst, een andere weg dus, via Hulst naar Belgen sturen, naor Kemzeke om de wagen stenen, ge hèd toch stenen nodig… En als ie dan weg is, dan komen wij langs d’n anderen binnenweg en dan roept ge zo omstreeks vier uur al uw personeel bij mekaar en dan ga de in ’t stookhok,” da was ’t hok waor gewassen werd, waor gebakken werd, “en dan zal ‘k zeggen wat ‘r verder goat gebeurn.” Dus goed, ’t is vier uur, de pastoor is er, en… den boer is er natuurlijk en z’n personeel en ze weten nou wel wat d’r an de hand is. En… daor wordt onze vadertjes opgezegd, da wordt gebeden, door alln tegelijk, in da stookhok, waorvan de deur goed op grendel is gedaan, den oven is flink verwarmd, de pastoor neemt unnuh riek en gooit dat veulenvel in den gloeiende oven en op eenzelfde ogenblik horen ze un harde schreeuw voor de deur en ligt voor de deur de zwijger die eigenlijk op dat moment vier afstand van Hulst was. Die ligt daar voor de deur, ze maoken de deur open en hij roept be… beschreeuwend uit: “Och vergeef mij vergeef mij! Nou zijn ik verlost van de boze geest die mij zo lang bezeten heeft.
Onderwerp
SINSAG 0945 - Andere Begegnungen mit dem Teufel.   
TM 3102 - Belezer geneest mens of dier   
Beschrijving
Er wordt een veulenvel gevonden wat door de zwijger is begraven. De pastoor wordt er bij geroepen en gezamenlijk wordt het vel in het stookhok verbrand. Dit verlost de zwijger van bezetenheid door de duivel.
Bron
Radio-uitzending Vonken onder de As (NOS)
Commentaar
Uit handgeschreven aantekeningen blijkt dat dit verhaal mogelijk is uitgezonden in het programma Vonken onder de As (NOS) op de volgende datum: 20-01-1975.
Daarnaast geven dezelfde aantekeningen aan dat dit verhaal gepubliceerd is in het volgende boek:
Entjes, Hendrik, en Jaap Brand. Van Duivels, Heksen en Spoken - Nederlandse Volksverhalen. 's Gravenhage, Boekencentrum B.V.: 1976.
Daarnaast geven dezelfde aantekeningen aan dat dit verhaal gepubliceerd is in het volgende boek:
Entjes, Hendrik, en Jaap Brand. Van Duivels, Heksen en Spoken - Nederlandse Volksverhalen. 's Gravenhage, Boekencentrum B.V.: 1976.
Naam Overig in Tekst
de Zwijger   
Naam Locatie in Tekst
Hulst   
Belgen   
Kemzeke   
Plaats van Handelen
Groenendijk   

