Hoofdtekst
167. HET BEHEKSTE KIND
Wat ik ollie vetelle gaot is kot. Hekseri'j zol 't gewes zun. Dén 't mien vetellen deej, meine dat ook. 't Zol ien vrogger jaore is veurgekomme zun örges op Loerbèèk. De winter was veurbi'j. 't Was al meat, mor 't was nog kold, zo hand- en voetekold met völ nattigheid, règen en snee. Slim is dat niet, dat wette gillie ook wel.
Um dèn tied was ter bi'j Battels een blaag dén der slech aan toe was. Wat ter aan fèèlde, dat wis gin mins. Den dokter wis ter gin raod op. Hi'j trok de scholders op en schudde met de kop. Mao de buurt was oavertuug, dat 't ter niet richtig hèèr ging. Den blaag krauwen en karme dag en nach en zag ter uut as een deurgedretten aat. En hi'j was zo mager as een holt. Mao de eugskes (en dat was graad zo vremp!) stinge kiepig genog. At ter een of ander um aanriek dan krauwen hi'j 't uut en rillen oaver 't hele lief.
Aj saoves of snachs daor ien de buurt kwamme, dan zat ter een grote zwatte kat bi'j de vödeur.
Dén blaag was beheks. Dat mos wel zo wèze. De vrollie uut de buurt harren aangeraoje de kussesloop los te make en nao te zien. Dat gebeure, en tue kwam 't aan 't lich. De vere wazze tot een krans ien mekaar gevlochte. Mao gelukkig was de krans nog niet helemaol vol. Was e vol gewes, dan zol 't kind 't niet meer hemme könne maken en gestörve zun.
Wat ik ollie vetelle gaot is kot. Hekseri'j zol 't gewes zun. Dén 't mien vetellen deej, meine dat ook. 't Zol ien vrogger jaore is veurgekomme zun örges op Loerbèèk. De winter was veurbi'j. 't Was al meat, mor 't was nog kold, zo hand- en voetekold met völ nattigheid, règen en snee. Slim is dat niet, dat wette gillie ook wel.
Um dèn tied was ter bi'j Battels een blaag dén der slech aan toe was. Wat ter aan fèèlde, dat wis gin mins. Den dokter wis ter gin raod op. Hi'j trok de scholders op en schudde met de kop. Mao de buurt was oavertuug, dat 't ter niet richtig hèèr ging. Den blaag krauwen en karme dag en nach en zag ter uut as een deurgedretten aat. En hi'j was zo mager as een holt. Mao de eugskes (en dat was graad zo vremp!) stinge kiepig genog. At ter een of ander um aanriek dan krauwen hi'j 't uut en rillen oaver 't hele lief.
Aj saoves of snachs daor ien de buurt kwamme, dan zat ter een grote zwatte kat bi'j de vödeur.
Dén blaag was beheks. Dat mos wel zo wèze. De vrollie uut de buurt harren aangeraoje de kussesloop los te make en nao te zien. Dat gebeure, en tue kwam 't aan 't lich. De vere wazze tot een krans ien mekaar gevlochte. Mao gelukkig was de krans nog niet helemaol vol. Was e vol gewes, dan zol 't kind 't niet meer hemme könne maken en gestörve zun.
Onderwerp
TM 3101 - Heks maakt kind (mens, dier) ziek 
TM 3101 - Heks maakt kind (mens, dier) ziek 
Beschrijving
Bij Bartels was een kind zwaar ziek; de dokter wist geen raad. Het kind huilde dag en nacht en zag eruit als een deurgedretten aat en was zo mager als een lat. 's Nachts zat er een zwarte kat aan de voordeur. Een vrouw raadde aan het kussen te openen. De veren bleken tot een krans in elkaar gevlochten, maar gelukkig was hij nog niet helemaal dicht, anders was het kind gestorven.
Bron
Vertellers uit de Liemers samengesteld door A. Tinneveld, Wassenaar 1976, p.109.
Commentaar
Heks maakt kind (mens) ziek
Naam Overig in Tekst
Bartels (Battels)
Bartels (Battels)
Naam Locatie in Tekst
Loerbeek
Loerbeek
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20