CLUCHT040

Die .XXXIX. cluchte.

Te CONSTANTIËN en woude men gheenen priester laten worden, hi en waer te voren gheëxamineert. Een die zyn groote conste wel wiste, dacht dat men hem niet toelaten en soude. Daerom ginck hi te ROOMEN priester worden ende quam wederom van daer. Maer men woude hem noch niet toelaten, men moest eerst zijn conste hooren ende yet nyeus van hem leeren. Ende als men hem examinerde was 't na Paeschen. Doen werp men hem dat Evangelie van dien tijt voor: 'Ego sum vitis vera et pater meus agricula est.' 'Expone!' sprac die scholemeester. 'Ego sum: ic ben, vitis vera: dat ware leven, et enim pater meus agricula est: mijn vader is een oorlapken.' Vitis ende vita, agricula ende auricula gelden hem evenveel. Inter ves et va non est differentie.

In Konstanz wordt niemand priester zonder eerst te worden geëxamineerd. Zich bewust van zijn (beperkte) capaciteiten wordt iemand priester in Rome, maar desondanks moet hij geëxamineerd worden. Hij krijgt een evangelie voor zich van na Pasen en moet dat uitleggen: 'Ego sum - ik ben - vitis vera - het ware leven - et enim pater meus agricula est - mijn vader is een oorlapje.'
De grap zit hem er in dat de aspirant-priester vitis (wijnstok) verwart met vita (leven), en agricula (boer) met auricula (oorlapje).

H. Pleij, J. van Grinsven, D. Schouten & F. van Thijn: Een Nyeuwe Clucht Boeck. Een zestiende-eeuwse anekdotenverzameling. Muiderberg 1983.

1554

Bron: Pauli, Schimpf und Ernst 102.

Latijn    Latijn   

Pasen    Pasen   

Konstanz    Konstanz   

Rome    Rome   

2013-03-01 14:46:22