DYKFRIES2127

Voor korte jaren nog was er in Ooststellingwerf een persoon, die zwerende vingers konde «bespreken». Indien het kwaad niet te ver gekomen was, genas hij een vinger zonder eenige pijn. Hij nam het aangetaste lid voorzichtig tusschen duim en vinger, draaide er een paar malen omheen, onder 't uitspreken van eenige onverstaanbare woorden, en ontvluchtte dan plotseling den lijder, teneinde dezen de gelegenheid te benemen zijn helper te bedanken. Dit laatste mocht niet geschieden, omdat het de bezwering krachteloos zoude maken. Kort na deze kunstbewerking verdween de pijn in den vinger en het ongemak was spoedig genezen.

TM 3102 - Belezer geneest mens of dier    TM 3102 - Belezer geneest mens of dier   

Er was iemand in Ooststellingwerf die zwerende vingers kon genezen. Hij nam de vinger tussen zijn duim en vinger, draaide een paar maal om de zieke vinger heen en sprak daarbij onverstaanbare woorden. Vervolgens vertrok hij meteen, zodat de patiënt hem niet kon bedanken: zou hij wel bedankt worden, dan verloor de bezwering haar kracht. De pijn in de vinger verdween na deze behandeling snel.

Waling Dykstra: Uit Friesland's volksleven van vroeger en later: volksoverleveringen, volksgebruiken, volksvertellingen, volksbegrippen. Leeuwarden [1896], deel 2, 179

C493 - Tabu: thanking (under certain circumstances).    C493 - Tabu: thanking (under certain circumstances).   

Onderdeel van het hoofdstuk "Duivelskunstenaars".

Ooststellingwerf    Ooststellingwerf