Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

KONING14

Een sprookje (boek), 1930

Hoofdtekst

B. Elema — de Waard, Eppenhuizen.
Jaan wol ook wel ais gort eten. Goud zegt Grait, en hangt de groode pot over 't vuur, dut hom omtrent vol woater en de rest vol gort. Dou 't begon te koken, ging t alemoal over de raand. Grait aan 't scheppen, en ze schepte deur, totdat ze ale potten vol haar. Dou Jaan ien hoes kwam, zee e: wat hes ien dei pot vrouw? Gort! En ien dei pot? Ook gort. En ien dei aner potten? Alemoal gort man. Zoo'n ellendeg wief, dei nog gain gort koken ken, zee Jaan, heb 'k nog nooit zain. Ik heb der genog van, geef mie mor brood. Mor dou Jaan zien brug smeren wol, was der gain botter, want Grait haar woagensporen der mit smeerd. Peerden trokken der zoo tegen en dat begrootte heur en nou haren peerden 't nait zoo stoer. Zoowat heb 'k nog nooit heurd, zee Jaan, mor dreug brood eten, dat dou ik nait. Jaan wol geern van heur òf, mor ook begreep e al wel dat dat nait makkelk ging. Bie zummerdag ging ze noa 't laand te haarbaiden, mor doar kwam nooit veul van, want Grait kon ook allervreezelkst best sloapen. As 't wat waarm weer was, den ging ze der bie liggen en vil ien sloap. Dou ze op 'n keer weer lag te sloapen, het hai heur de rokken hail kort of knipt. Dou Grait sloap oet haar, ging ze stoan en bekeek zuk. Ben ik Grait aal of ben ik Grait nait? zee ze. Ze wis 't nait. Op 'n duur kwammen der 'n poar kiener verbie. Dei aan t lachen. Wat scheelt die nou Grait? hes ja gain rokken aan, zeeden ze. Wat ben ik blied, zee ze, dat ie mie dat zeggen, nou wait ik ja dat ik Grait ben, en zai stapte noar hoes. Aander dag kwam Jaan achter. Doar lag kou dood op staal. Wat was der gebeurd? Hai op Grait of om te vroagen. Kou haar aan 't neerkouwen west en dou e zien bek aal vertrok, docht Grait, dat kou heur gek aanstak. Wat! haar ze zegd, moaks mie n wies bek? Doar heb ik 't nait aan tou. Dou haar ze 't mes kregen en haar ze kou haals oetsneden. Dou Jaan dat heurde, wer e haildal vergreld. Ik goa vot, zee e, ik goa opslag vot! ik wil zain of der nog meer zukke ezelskoppen bennen en as ik gainent tegenkoom, den zigs mie nooit weer! Dou gaait Jaan aan raais. Hai lopt en lopt en op 'n duur zigt e 'n peerdenwoagen aankomen, 'n kerel staait er op mit 'n zak mit koolroapen op nek. Wat is dat nou? woarom dou ie dat? vragt Jaan. t Peerd trekt er zoo gloepend tegen en nou help ik hom 'n beetje. Nou, denkt Jaan, dat is ook nait veul deegs, mor ik mout nog mor ais verder kieken. Hai lopt wieder en komt 'n man tegen mit 'n körfke mit eten en n zundoags klaid over aarm. Woar mout ie hen? vragt Jaan. Och zegt kerel, mien vrouw is overleden en ze is mit heur doagsche klaaier ien kist komen. Nou is ze ien hemel, zegt pestoor, en nou ben ik baang, dat ze zuk doar mor wat aarmzoaleg vuilt en verlet krigt om 't sen en aner. Doar woar lucht aan grond komt, is hemel, zegt pestoor, en t is doar ook mor wat aarmzoaleg van eten en drinken, zegt pestoor; en nou wol ik der op of en brengen heur wat hen. Dat is weer wat neis, zegt Jaan, en komt al wat meer mit zien Grait op streek. Mor hai lopt toch nog verder. Dou 't oavend wordt, vragt e onnerdak ien 'n luk hoeske. Dat ken wel, en ze loaten hom binnen, mor veul roemte is der nait; hai mout op zoller sloapen. Hai slept hail best, mor 's mörns wordt e hail verschrikt wakker deur 'n vreezelk lewaai. Hai der op of, noa beneden. Wat! zeggen ze, ben ie al kloar? Kerel ston ien bloode onnerboksem op ledder, vrouw hil brouk op en hai springt der ien, mor hai springt mis. Joa, zegt e tegen Jaan, dat is ieder bot zoo'n toer, vanmörn wil 't ook haildal nait. 'k Heb al 'n keer of zes, zeuven sprongen, mor t wil nait lukken. Och kerel, zegt Jaan, zoo het boksem ja veul te veul te lieden, zoo mout ie dat doun, en hai helpt hom der ien. Wat ben ik blied, zegt kerel, dat ie mie dat leerd hemmen, want ik heb der ale doagen zoo'n spul mit had. Nou, denkt Jaan, slimmer ken 't toch nait, 'k mout mor weer op Grait of en sunt dei tied kon hai zuk wat beter bie heur bedoaren. Mor Grait is nogal wat op joaren komen en het nog hail wat domme stukjes oethoald.

Onderwerp

AT 1384 - The Husband Hunts Three Persons as Stupid as his Wife    AT 1384 - The Husband Hunts Three Persons as Stupid as his Wife   

ATU 1384    ATU 1384   

AT 1242A - Carrying Part of the Load    AT 1242A - Carrying Part of the Load   

ATU 1242A    ATU 1242A   

sinATU 1242A - Der Mann steht auf dem Wagen mit einem Sack auf dem Rücken, um das Pferd zu entlasten.    sinATU 1242A - Der Mann steht auf dem Wagen mit einem Sack auf dem Rücken, um das Pferd zu entlasten.   

AT 1211 - The Peasant Woman Thinks the Cow Chewing her Cud is Mimicking Her    AT 1211 - The Peasant Woman Thinks the Cow Chewing her Cud is Mimicking Her   

SINAT 1213* - Wagengeleise mit Butter bestrichen, um dem Pferde zu helfen.    SINAT 1213* - Wagengeleise mit Butter bestrichen, um dem Pferde zu helfen.   

AT 1286 - Jumping into the Breeches    AT 1286 - Jumping into the Breeches   

AT 1393 - The Single Blanket    AT 1393 - The Single Blanket   

ATU 1286    ATU 1286   

ATU 1393    ATU 1393   

AT 1383 - The Woman Does not Know Herself    AT 1383 - The Woman Does not Know Herself   

ATU 1383    ATU 1383   

Beschrijving

Jaan gaat op zoek naar mensen die dommer zijn dan zijn vrouw Grait. Hij vindt drie mannen die dommer zijn en gaat weer terug naar zijn eigen vrouw.

Bron

E.J.Huizenga-Onnekes: Het boek van Minne Koning. Groningen (etc.), 1930, p. 67-72

Motief

H1312.1 - Quest for three persons as stupid as his wife.    H1312.1 - Quest for three persons as stupid as his wife.   

Commentaar

vervolg op Koning13 (AT 1541)

Naam Overig in Tekst

Grait (Greet)    Grait (Greet)   

Naam Locatie in Tekst

Jaan (Jan)    Jaan (Jan)   

Datum Invoer

2013-03-01 14:46:20