Hoofdtekst
De mooiste kat
Op Kloosterbosch te Kerkrade had een echtpaar een kind van anderhalf jaar dat maar niet wilde gedijen. De ouders waren al bij een paar dokters geweest, doch die wisten er geen raad voor. Toen gingen zij naar een derde dokter, een zeer oude zonderlinge man, en die verwees hen naar de deken van Kerkrade. De vrouw ging er alleen heen en droeg haar geval voor. 'Kom, kom!' zeide de deken. 'Heksen bestaan niet!' Toen de vrouw echter aanhield, zond hij haar naar de pastoor van Nieuwenhagen. Daar moest zij echter zeggen dat een vrouw haar had gestuurd. Zij ging dan naar de pastoor van Nieuwenhagen, maar deze verwees haar al dadelijk naar de deken van Kerkrade. Hij wist natuurlijk niet, dat deze haar pas naar hem had gestuurd.
Weer bij de deken van Kerkrade terug gekomen zijnde, stuurde deze haar weer naar de pastoor. 'Zeg dit keer maar dat ik je heb gestuurd!' Toen de vrouw weer bij de pastoor van Nieuwenhagen kwam, hield deze er zich maar op dat de deken meer kon dan hij, want hij was maar pastoor. Hij wilde haar niet helpen.
'In gods naam dan!' zuchtte de vrouw, 'dan moet ik maar eens zien op een ander te worden geholpen!'
Zij was al op weg om de deur uit te gaan, toen de pastoor haar terugriep. Hij vroeg haar of haar man kon meekomen.
Als het moest kon hij het werk wel een dag verletten, meende zij. Een brave buurvrouw was echter ook goed, zeide de pastoor, maar ze mochten onderweg tegen niemand spreken en de eerste vrouw die haar tegenkwam, daar moesten zij voor oppassen, dat zou het kwade wijf zijn, dat haar kind zo ziekelijk hield.
De brave buurvrouw ging dan mee. In de helling van de weg naar Nieuwenhagen, even voorbij Eijgelshoven, bleek de eerste vrouw die zij ontmoetten een oud wijf te zijn, dat vlak bij hen in de buurt woonde en geen goede naam had.
De beide vrouwen zeiden niets en baden door.
'Waar gaat gij met uw tweeën al zo vroeg naar toe?' vroeg het wijf. Geen antwoord.
'Mag ik dat niet weten?' Geen antwoord.
Nu deed ze nog meer van die vragen. De vrouwen die zich herinnerden wat de pastoor haar had gewaarschuwd, stapten door en zeiden niets.
Bij de pastoor van Nieuwenhagen gekomen, liet deze de moeder met het kind dadelijk de kerk binnen. De andere vrouw moest echter in de sacristie gaan bidden.
Terwijl de pastoor moeder en kind de stola had omgelegd en begon te overlezen, vloog de deur van de kerk plotseling met een geweldig lawaai open. De pastoor keek eens om en bad toen luider in het Latijn voort. Toen sloeg de deur met nog groter geraas dicht. De vrouw in de sacristie dacht: 'Wat razen hier toch voor kwajongens?'
Weer vloog de deur met geweld open en weer sloeg ze met een dreun dicht.
Nu besloot de vrouw in de sacristie toch eens op te letten door een kier van de deur der sacristie, wie toch dat spektakel maakte. Zij merkte bij de derde slag dat de heks dat deed, die hen onderweg zo Iastig had gevallen.
Na die derde slag met de deur stoorde zij de priester niet meer. Het kind werd gezegend en het gedijde nadien.
De oude heks had echter een kreupel kleindochtertje, een kind van een paar jaar. Het werd door de andere kinderen veel geplaagd. Zij riepen dan altijd: 'Je grootmoeder is een heks! Je grootmoeder is een heks!'
En daarop heeft het meermalen geantwoord: 'Een heks is grootmoeder niet, wel is zij dikwijls een zwarte kat, en dan komen des nachts vele zwarte katten bij ons in huis tezamen. Maar grootmoeder is toch altijd de mooiste!'
Op Kloosterbosch te Kerkrade had een echtpaar een kind van anderhalf jaar dat maar niet wilde gedijen. De ouders waren al bij een paar dokters geweest, doch die wisten er geen raad voor. Toen gingen zij naar een derde dokter, een zeer oude zonderlinge man, en die verwees hen naar de deken van Kerkrade. De vrouw ging er alleen heen en droeg haar geval voor. 'Kom, kom!' zeide de deken. 'Heksen bestaan niet!' Toen de vrouw echter aanhield, zond hij haar naar de pastoor van Nieuwenhagen. Daar moest zij echter zeggen dat een vrouw haar had gestuurd. Zij ging dan naar de pastoor van Nieuwenhagen, maar deze verwees haar al dadelijk naar de deken van Kerkrade. Hij wist natuurlijk niet, dat deze haar pas naar hem had gestuurd.
Weer bij de deken van Kerkrade terug gekomen zijnde, stuurde deze haar weer naar de pastoor. 'Zeg dit keer maar dat ik je heb gestuurd!' Toen de vrouw weer bij de pastoor van Nieuwenhagen kwam, hield deze er zich maar op dat de deken meer kon dan hij, want hij was maar pastoor. Hij wilde haar niet helpen.
'In gods naam dan!' zuchtte de vrouw, 'dan moet ik maar eens zien op een ander te worden geholpen!'
Zij was al op weg om de deur uit te gaan, toen de pastoor haar terugriep. Hij vroeg haar of haar man kon meekomen.
Als het moest kon hij het werk wel een dag verletten, meende zij. Een brave buurvrouw was echter ook goed, zeide de pastoor, maar ze mochten onderweg tegen niemand spreken en de eerste vrouw die haar tegenkwam, daar moesten zij voor oppassen, dat zou het kwade wijf zijn, dat haar kind zo ziekelijk hield.
De brave buurvrouw ging dan mee. In de helling van de weg naar Nieuwenhagen, even voorbij Eijgelshoven, bleek de eerste vrouw die zij ontmoetten een oud wijf te zijn, dat vlak bij hen in de buurt woonde en geen goede naam had.
De beide vrouwen zeiden niets en baden door.
'Waar gaat gij met uw tweeën al zo vroeg naar toe?' vroeg het wijf. Geen antwoord.
'Mag ik dat niet weten?' Geen antwoord.
Nu deed ze nog meer van die vragen. De vrouwen die zich herinnerden wat de pastoor haar had gewaarschuwd, stapten door en zeiden niets.
Bij de pastoor van Nieuwenhagen gekomen, liet deze de moeder met het kind dadelijk de kerk binnen. De andere vrouw moest echter in de sacristie gaan bidden.
Terwijl de pastoor moeder en kind de stola had omgelegd en begon te overlezen, vloog de deur van de kerk plotseling met een geweldig lawaai open. De pastoor keek eens om en bad toen luider in het Latijn voort. Toen sloeg de deur met nog groter geraas dicht. De vrouw in de sacristie dacht: 'Wat razen hier toch voor kwajongens?'
Weer vloog de deur met geweld open en weer sloeg ze met een dreun dicht.
Nu besloot de vrouw in de sacristie toch eens op te letten door een kier van de deur der sacristie, wie toch dat spektakel maakte. Zij merkte bij de derde slag dat de heks dat deed, die hen onderweg zo Iastig had gevallen.
Na die derde slag met de deur stoorde zij de priester niet meer. Het kind werd gezegend en het gedijde nadien.
De oude heks had echter een kreupel kleindochtertje, een kind van een paar jaar. Het werd door de andere kinderen veel geplaagd. Zij riepen dan altijd: 'Je grootmoeder is een heks! Je grootmoeder is een heks!'
En daarop heeft het meermalen geantwoord: 'Een heks is grootmoeder niet, wel is zij dikwijls een zwarte kat, en dan komen des nachts vele zwarte katten bij ons in huis tezamen. Maar grootmoeder is toch altijd de mooiste!'
Onderwerp
TM 3101 - Heks maakt kind (mens, dier) ziek 
TM 3101 - Heks maakt kind (mens, dier) ziek 
Beschrijving
Een moeder weet de heks van haar zieke kind te verjagen. Samen met haar buurvrouw loopt zij naar de pastoor toe en reageert niet op de vragen die een oude vrouw haar onderweg stelt. Bij de kerk verjaagt de pastoor de heks en het kind gedijde sindsdien.
Haar kleindochter, die nog vaak geplaagd werd door andere kinderen met 'jouw grootmoeder is een heks', zei altijd: 'Een heks is grootmoeder niet, wel is zij dikwijls een zwarte kat, en dan komen des nachts vele zwarte katten bij ons in huis tezamen. Maar grootmoeder is toch altijd de mooiste!'
Haar kleindochter, die nog vaak geplaagd werd door andere kinderen met 'jouw grootmoeder is een heks', zei altijd: 'Een heks is grootmoeder niet, wel is zij dikwijls een zwarte kat, en dan komen des nachts vele zwarte katten bij ons in huis tezamen. Maar grootmoeder is toch altijd de mooiste!'
Bron
Kemp, Pierre. Limburgs Sagenboek. Gebrs van Aelst. Maastricht, 1925.
Herdruk: ca. 1970
Herdruk: ca. 1970
Commentaar
1925 (Herdruk ca. 1970)
Dit verhaal is te vinden in het hoofdstuk 'Van heksen en maren'.
Heks maakt kind (mens) ziek
Naam Overig in Tekst
Latijn
Latijn
Naam Locatie in Tekst
Kloosterbosch
Kloosterbosch
Kerkrade
Kerkrade
Nieuwenhagen
Nieuwenhagen
Eijgelshoven
Eijgelshoven
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20