Mensen die een voet hadden verzwikt, werden gestreken door strijkers. Dat waren genezers die aan vrije kunst deden. De strijkers moesten de vrije kunst overdragen, anders konden ze niet sterven.
Vroeger was er in Berkenwoude iemand die allerlei ziektes kon genezen. Geen van zijn kinderen wou die gave overnemen. Toen heeft hij het uiteindelijk overgedragen aan iemand uit Lekkerkerk.
De weerwolf, dat is iets in de staart van een paard. Een smid in Gelderland deed daar wat aan, strijken of iets dergelijks. Dan was het paard weer beter.
De zevende zoon kon strijken. Die was met de helm geboren. Dat was zo sterk, toen er op een keer onverwachts een zevende zoon overleed, hebben ze 23 jaar later het lijk nog gaaf in de kist gevonden.
Ze had altijd een pleister om haar rechter wijsvinger. Daar streek ze mee. Ze maakte een kruisje*. In Lopik hebben ze een geval van toverij gehad. Ze werd er ook bij gehaald, als de kinderen stuipen hadden. Eén van haar twee dochters, die heb dat vak…
Van de zevende zoon zeggen ze, dat hij een bijzondere gave heeft. Dat heb ik zelf nog meegemaakt, dat is geen flauwekul. Ik had veel last van pijn in mijn rug. Toen is er een zevende zoon bij geweest, die kwam uit Polsbroek. Die strijkt die rug. Toen…
Gestreken heb ik zelf ook nog. Dat gebeurde op een eenzame weg, hier in Goudriaan. Ik zakte door me knieën heen, toen heeft die kerel mij op zijn rug genomen. En later heeft hij mij gestreken en iets erbij gemompeld. Maar mijn zus schrok ervan.