Vlakbij Culemborg was er een dorp dat Paveien heette. Door ruzie tussen die twee plaatsen, hadden de Culemborgers de dijk doorgestoken, waardoor Paveien weggespoeld werd.
Mijn moeder hoefde niet naar huis gebracht worden, want ze voelde zich altijd beschermd. Onderweg naar huis kwam een grote hond naast haar lopen, die verdween toen ze de deur opende.
Te Velp (bij Grave) is een zwarte poel. Daarin ligt een klooster verzonken. Als je een steen in de poel gooit hoor je de klok luiden, en bij grote kerkelijke feesten kun je 's nachts de getijden horen zingen.