In Diets-Heur was een meid brood aan het kneden. Toen de meid opeens stokstijf bleef staan, ging de boerin de pastoor roepen. Die sprak tot de vrouw: "Laat het meisje maar staan en schenk geen aandacht aan haar". Even later kwam er een bij naar…
De maar was iets dat 's nachts rondliep en op de mensen viel. Sommige mensen zetten hun schoenen omgekeerd onder hun bed om te verhinderen dat ze door de maar zouden worden bereden.
Om zichzelf tegen de maar te beschermen, moest men zeggen:
"Mare, mare, wilt gij ver bewaren
door dijk en dal, door koper en staal
door alle dakgoten
vooraleer je bij mijn bed zal geraken".
Een vrouw die door de maar werd bereden, ging bij de paters te rade en zei: "Ik heb gezien dat er bij het voeteneinde van mijn bed twee katjes op de grond rolden". Eén van de paters antwoordde: "Je moet daar niet in geloven. We zullen je wel…
Een vrouw die haast elke nacht werd geplaagd door de maar, legde een mes naast haar bed om de maar dood te steken. De volgende nacht zag de vrouw hoe een kat de kamer binnenkwam en even later uit het raam sprong. De vrouw kon echter niet bewegen.
Op een boerderij werkte een meid die door de maar werd bereden. De meid kreeg van iemand de raad om vóór het slapengaan een viertand op haar borst te leggen. De volgende dag stelde de meid vast dat de koewachter vier gaten in zijn hoofd had.
Een boer die 's nachts opstond omdat hij lawaai hoorde in zijn stal, stelde vast dat de paarden waren losgemaakt en dat hun staarten aan elkaar waren gebonden.
De mare heeft vannacht gereden en ze zal de volgende nacht weer rijden. Ze zal alle grassprietjes van de aarde rijden, en alle teugenstokken en alle steugenstokken, tot ze in haar bedje kan geraken.
Wie 's nachts het slachtoffer werd van de maar, kon de valdeur van de zolder horen opengaan. Daarop werd men bleek en kreeg men een benauwd gevoel. Men kon zich niet bewegen en men slaagde er ook niet in enig geluid voort te brengen. De maar kon wel…
Een man had een veld met biezen die gebruikt werden om manden te vlechten. Als de man een platte bies met een knobbeltje zag, zei hij: "Die is door de maar bereden".
Als men op zijn rug in het bed lag, kon men een gewicht op zich voelen, begon men te zweten en kreeg men het benauwd. Men was dan door de maar bereden. Dat alles was het gevolg van toverij. Men moest in een fles plassen en een stevige kurk op die…
Bij een boerin werkte een meid die iedere nacht door de maar werd bereden. De boerin gaf het meisje de raad om 's avonds een broodmes mee naar bed te nemen en dat met het lemmet naar haar lichaam te richten. De meid vergiste zich echter en hield het…
Jonge mensen die hoge koorts hadden, konden zich soms niet meer beheersen, sprongen recht en begonnen te schreeuwen omdat ze het gevoel hadden dat iemand hen vasthield. Over zulke mensen vertelde men dat ze door de maar waren bereden.
Wie in zijn bed door de maar werd bereden, kon niet bewegen en had het gevoel dat er een zak bloem op hem lag. Een man die bij Koekelarebos verdwaald was geraakt, was ook het slachtoffer geworden van de maar.