De dwergen woonden in de bergen in de buurt van Rotem. Ten tijde van de bokkenrijders kwamen die dwergen 's nachts de kookpotten van de boeren poetsen.
Alvermannetjes waren kleine mensjes die 's nachts voor de mensen kwamen werken. Bij maneschijn kwamen de alvermannetjes bijvoorbeeld het veld bemesten. Overdag verbleven de dwergjes vaak in het bos.
Als men 's avonds de was klaarzette met wat geld ernaast, dan kwamen de alvermannetjes 's nachts het werk doen. Waar de dwergjes met dat geld naar de winkel gingen, is echter niet duidelijk.
De alvermannetjes kwamen boter maken in ruil voor spek. Op een dag had men voor de grap enkele schoenzolen bij de spatel gelegd. Die keer maakten de dwergjes geen boter.
De alvermannetjes die in de grachten woonden, kwamen 's avonds in ruil voor een ketel pap het werk doen bij Fons T., een man die afkomstig was uit Marokko.
Vroeger droegen de mensen meel naar de kerk waar de alvermannetjes woonden. Als ze er ook wat voedsel bij legden, dan kwamen de alvermannetjes 's nachts het brood bakken. Maar men mocht niet gaan kijken, want dan gebeurde er niets.
Toen in de brouwerij van Poperinge brand was uitgebroken, deed de pastoor de wind draaien door zijn hand op de muur te leggen, zodat de brand geen verdere schade kon aanrichten.
Alvermannetjes waren kleine wezentjes die de mensen vaak hielpen en soms ook huishoudgerei kwamen lenen. Men vertelde dat de alvermannetjes rondtrokken in de dorpen en daar koper gingen verkopen.
De alvermannetjes leefden in moerassige gebieden. Die dwergjes kwamen de was doen bij de mensen in ruil voor enkele spekkoeken. Op een nacht ging een nieuwsgierige man de alvermannetjes van op zijn zolder bespieden. "Zeg", sprak één van de…
Een pastoor moest een lange weg te voet afleggen om in een dorp te helpen bij een begrafenis. Onderweg zag de pastoor een dronkaard langs de straat liggen, die zei: "Ga jij maar voort, zwarte kraai!" De beledigde geestelijke zorgde ervoor dat die…
De alvermannetjes verscholen zich onder de grond dicht bij het molenveld. 's Nachts deden de alvermannetjes het werk van de mensen. Zo deden ze vaak de was of bemestten ze het veld in ruil voor een kom soep of pap. Op een nacht had een…
Bij de Verloren Hoek in Ieper stond een kapelletje waar veel bedevaartgangers kaarsen kwamen branden. Op een dag geraakten de pelgrims niet meer uit de weide. Hoe ze ook rondliepen, ze zagen nergens een opening in het hek. Uiteindelijk konden die…
De alvermannetjes uit Bree gingen 's avonds de mensen afluisteren. Wanneer ze hoorden dat de mensen de volgende dag het veld moesten bemesten of brood moesten bakken, deden zij 's nachts het werk. Op een nacht zat een nieuwsgierige man de…
Een man had op de Berg een koe gekocht. Toen de man thuiskwam, wilde de koe niets meer eten of drinken. Nadat een heks de koe iets had gegeven, wilde het dier opnieuw eten.
's Avonds zag men stalkeersen uit de grond komen. De mensen zeiden dat dat zielen uit het vagevuur waren, die hulp kwamen vragen. De lichtjes verdwenen weer als men voor ze gebeden had.
Op een boerderij waar vaak een toveres boter kwam halen, kon men op zekere dag geen boter meer karnen. Bakelandt kwam naar de boerderij en zei dat een heks verantwoordelijk was voor het ongeluk. Hij begon te bidden tot de zweetdruppels van zijn…
Een vrouw zette haar wasgoed buiten met een kom pap ernaast. Wanneer de vrouw weg was, kwamen de alvermannetjes de pap opeten, waarna ze met het werk begonnen. Telkens wanneer de vrouw de dwergjes kwam bespieden, stopten ze met wassen. Daarna…
Tijdens de oogst waren enkele mensen de schoven aan het bijeenbinden, toen er plots een Duitse schaper voorbijkwam met de woorden: "Als jullie je ogen dichthouden en jullie op die schoven verbergen, dan zal het werk in een mum van tijd klaar zijn".…
Een tovenares uit Loppem kon parels op de ogen genezen. Ze kon er ook voor zorgen dat een dief het gestolen goed kwam terugbrengen naar het huis van de ontriefde. De dief bleef dan stiekem staan kijken tot de mensen het gestolen voorwerp hadden…
De kabouters woonden in spelonken op het grensgebied tussen Vechmaal, Oreye en Horpmaal. In Wallonië noemde men die grotten 'les trous des nutons'. De kabouters deden 's nachts de was voor de mensen in ruil voor een wit brood.
Een vrouw hoorde op een nacht haar buurman klagend roepen. Omdat de vrouw dacht dat het om een inbraak ging, snelde ze haar buurman te hulp. "Ik ben weer door de maar bereden", sprak de buurman tot de bezorgde vrouw.
Takken die er uitgedroogd en…