Een vrouw uit Herk-de-Stad die in Brussel was gaan wonen, bezat een tafeltje met drie poten. Door dat tafeltje kon de vrouw met de duivel spreken. Toen de vrouw vroeg waar haar overleden familieleden waren, had de duivel geantwoord: "In het…
A. had met haar vriendin S. afgesproken dat diegene die als eerste zou sterven, na zijn dood zou komen vertellen waar ze was. Een tijdje later stierf S. aan tuberculose. Toen A. op een avond alleen thuis was, hoorde ze allerlei geluiden alsof er…
Een weduwnaar uit Menen zag iedere avond een bol langs de trap naar beneden gaan. Het was de geest van zijn overleden vrouw die kwam aanwijzen waar het geld verborgen lag. De pastoor beweerde dat de geest aan een draadje in het vagevuur hing.
Vroeger moesten de zieltjes die kwaad hadden gedaan, na de dood terugkeren. Als iemand de moed had om het zieltje aan te spreken, dan was het verlost. Nu blijven de zieltjes in het vagevuur om boete te doen.
Met Allerheiligen moest men altijd bidden voor de zieltjes van de kinderen die in het vagevuur om hulp riepen. Sommige mensen hingen in een kleerkast een gebed om zich te beschermen tegen heksen, duivels en boze krachten.
Een vrouw die vaak zat te bidden, zag op een dag het spook van een onbekend meisje door een gesloten deur binnenkomen. De vrouw geloofde dat ze een zieltje uit het vagevuur had verlost.
Een jongen die ziek was, had zijn grootmoeder nooit gekend. Toch zag hij de overleden vrouw op haar sterfbed liggen. Hij beschreef details die hij op geen enkele manier kon weten. Enkele jaren later bad de jongen voor zijn dode grootmoeder. Hij…
Een dronkaard kwam iedere avond met een stuk in zijn kraag voorbij de Peperbus, die ook wel 'het vagevuur' werd genoemd. De man zei dan altijd: "Goedenavond God". Op een avond schrok de dronkaard toen hij hoorde antwoorden: "Goedenavond dronkaard".…
Vroeger bestond er een liedje over een dode die begraven was onder de vloer van de kerk van Beernem. De dode keerde terug om gebeden te vragen voor zijn ziel die in het vagevuur zat.
's Avonds zag men stalkeersen uit de grond komen. De mensen zeiden dat dat zielen uit het vagevuur waren, die hulp kwamen vragen. De lichtjes verdwenen weer als men voor ze gebeden had.
Vroeger mocht men niet op het gras lopen, want de zieltjes uit het vagevuur bevonden zich onder het gras. De mensen moesten bidden om die zieltjes uit het vagevuur te verlossen.
Mensen die iets misdaan hadden, belandden na hun dood in het vagevuur. Dergelijke doden moesten vaak terugkeren. Ze brandden dan hun hand in de deur om hun familieleden te laten weten dat ze voor hen moesten bidden.
Dwaallichtjes die men 's avonds op donkere plaatsen zag, waren zieltjes uit het vagevuur die niet in de hemel geraakten omdat ze doodgeboren waren of om een andere reden ongedoopt waren gestorven. De mensen geloofden dat ze bij het zien van zo'n…
Twee zussen hadden afgesproken dat diegene die als eerste zou sterven, de andere zou komen verwittigen, zodat die voor de overledene op bedevaart kon gaan naar Onze-Lieve-Vrouw van Halle. Toen één van de zussen was gestorven, hoorde de andere op een…
Een vrouw bad altijd voor de dwaallichtjes. Dat waren zieltjes die nog in het vagevuur zaten en naar de hemel wilden gaan. De vrouw liet op Palmzondag een palmtakje wijden.
Stallichten waren de zielen van ongedoopte kinderen die 's nachts rondzweefden. Het waren zielen die op de dool waren omdat ze niet in de hemel, de hel of het vagevuur terecht konden. Wanneer men naar een stallicht wees, werd men blind.
Stallichten of glimwormpjes verschenen in het donker boven een meer of boven een stinkende put. De mensen geloofden dat dat dwaallichtjes waren. Dat waren rondzwevende zielen uit de hel of uit het vagevuur. Ook een vallende ster werd door de…
Iemand die had beloofd een noveen te doen, was gestorven vooraleer hij zijn belofte had kunnen nakomen. Een man die rissen ging halen, zag op een risschop iemand verschijnen die zei: "Ik kan niet uit het vagevuur verlost worden zolang niemand die…
Een boer die een grenspaal had verplaatst, belandde na zijn dood in het vagevuur. De boer moest komen spoken om de paal weer op de juiste plaats te zetten. De boer riep de hele tijd: "Waar moet ik hem laten? Waar moet ik hem laten?" Nadat een…
Een vrouw die in Wallonië werkte, had beloofd om op bedevaart te gaan voor de genezing van haar zieke zoon. Omdat de zoon echter plots overleed, was de vrouw haar belofte niet nagekomen. Toen de vrouw op een avond in de weide water ging halen,…
's Nachts hoorden de mensen altijd een stem roepen: "Waar moet ik ze zetten, waar moet ik ze zetten?" Op een nacht antwoordde een dappere man: "Zet ze waar je ze uitgetrokken hebt". De volgende ochtend stonden de palen weer op de juiste plaats. …